Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν»;


«Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα!»



Δεν χωράει αμφιβολία ότι ο ρόλος που διαδραματίζει ο καθένας μας σήμερα είναι σημαντικός απέναντι στα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στο μέλλον. Τούτη η κρίση είναι πρώτιστα οικονομική και στη συνέχεια πολιτική, κοινωνική, ηθική... Η αμερικανιά και το κιτς έχει γίνει παντιέρα ιδεών. Το πρότυπο της εποχής είναι ο καλοζωισμός. Φτάσαμε να μιλάμε για μηδέν παραγωγή και ο νους όλων στρέφεται μόνο στην αγροτιά, τη στιγμή που απ’ τους «εκπροσώπους» των ανωτέρω τα πρότυπα έχουν κοινό παρονομαστή τον φανατισμό. Ένας λαός δέχεται ακατάπαυστα εγκεφαλικά χτυπήματα εδώ και κάμποσα χρόνια, λες και με το ζόρι πρέπει να αποδεχτεί πολλά. Αρκεί ένας καναπές και μια τηλεόραση ή κάμποσα “κλικ” για να χάσεις, όχι την άκρη του νήματος, αλλά και το φως του τούνελ.

Το σήριαλ κάμποσων ετών τώρα λέγεται «η αποχαύνωση σας καληνυχτίζει». Τα χαρμόσυνα μηνύματα και τις ειδήσεις μάς φέρνουν στους δέκτες λικνίζοντα κορμιά. Νωρίς αυτά. Το διαπιστώνεις κι όταν έρχεται το παιδί απ’ το σχολείο. Μιλάμε για ΤΗΝ παιδεία. Σκέτη εκπαίδευση. Από την Ελληνίδα Όπρα σε αναλαμβάνει ο κάθε λογής τυχάρπαστος μέχρι να σε στείλουν στην αγκαλιά του Μορφέα το βράδυ. Δείχνουν το σήμερα όπως τους ταιριάζει ή τους βολεύει. Σα παρέα φαίνονται και αναδεικνύουν μόνο το σήμερα. Στο… κουτί αναφέρονται γενικώς στην ιστορία μέχρι πριν 40 χρόνια …βαριά. Να φανταστείτε ότι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και δεις πουθενά σε κανά παράθυρο Ελύτη, δείχνει σαν μακρινή ιστορία. Ένα κανάλι, κι αυτό κρατικό, μπαίνει «στο χώρο της ιστορίας» κάπου στις 3:00 τα ξημερώματα, το αντιλαμβάνεστε; Μυθολογία, Αίσωπος, συγγραφείς, ποιητές, συνθέτες, ερμηνευτές, λόγιοι, που καταχωνιάστηκαν; Τόσο πολύ λησμονήσαμε και πρέπει να υπάρξει ειδικό αφιέρωμα;

Δε λησμονήσαν συνειδητά. Τα Μέσα όλους αυτούς τους έχουν στην «απ’ έξω». Ακόμη και οι «μεγάλοι» φιλοξενούνται από τους υπόλοιπους σαν σταρ. Δεν θα προκαλούσε έκπληξη αν οι ίδιοι αναδείκνυαν το επόμενο ταλέντο. Ακόμη και σήμερα υπάρχει διαπλοκή με τα αφεντικά. Εκφράζεται άλλωστε και με πρωτοσέλιδα για τα μοναδικά θετικά του προϋπολογισμού του 2011. Εκφράζεται επίσης με τη λειτουργία των διοδίων στην Αγ. Τριάδα. Λένε τάχα ότι στήθηκε ο δρόμος που βάφτισαν «ΠΑΘΕ» και μιλά η σιωπή. Έφτασαν στο σημείο να απειλούν ότι θα πουν ονόματα και ο μανδύας του φόβου απλώνεται. Ομολογούν ότι ξέρουν και δε μιλάνε. Είναι να απορείς κανείς με το γεγονός ότι αυτοί που «φτιάχτηκαν» με δημόσιο χρήμα δεν αφήνουν ίχνος εθνικής συνείδησης. Αν αυτό δεν είναι χτύπημα στις πολιτιστικές ρίζες του Έλληνα, τότε τι είναι;. Δεν πλήττουν συνειδητά τα πνευματικά και ιστορικά αποθέματα του ελληνικού λαού, επειδή λησμόνησαν (;) από πού ξεκίνησαν; Μέχρι πότε θα πουλάει το αίμα, το σπέρμα και το δάκρυ;

«Τα ελληνικά ΜΜΕ απώλεσαν ήδη δύο φορές την αθωότητα τους: Πρώτα αλώθηκαν από το κράτος και τα πολιτικά κόμματα και στη συνέχεια έπεσαν στα χέρια οικονομικών ομίλων. Εγκλωβισμένα μεταξύ δύο εξουσιών, πολιτικής και οικονομικής, στα ελληνικά ΜΜΕ δε δόθηκε ποτέ πραγματικά ευκαιρία άμυνας». «Στις συντακτικές ομάδες των μεγάλων εφημερίδων και σταθμών υπάρχουν σήμερα πολλοί δημοσιογράφοι, οι οποίοι έχουν και δεύτερη απασχόληση: Μισθοδοτούνται από τράπεζες, επιχειρήσεις ή από Υπουργεία. Δεν είναι λίγοι, αλλά εκατοντάδες. Και κανείς δεν γνωρίζει ποιοί είναι αυτοί. Λίστες υπάρχουν, αλλά είναι μυστικές».

«Οι μεγάλοι όμιλοι, οι οποίοι αποκτούν μετοχές διαφόρων ΜΜΕ, το πράττουν για έναν και μόνο λόγο: Για να μπορούν να εκβιάζουν το κράτος, ώστε αυτό να τους δίνει τις συμβάσεις που θέλουν», επισημαίνει ακόμη η Ρόη Παναγιωτοπούλου σε άρθρο του tvxs. «Τα δελτία ειδήσεων μετατρέπονται σε δελτία απόψεων, όπου ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι σε απευθείας σύνδεση με τον Υπουργό (κυριολεκτικά, εσχάτως) κουνούν με αυστηρότητα το δάχτυλο απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους των 1.000 ευρώ» υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η συνδικαλιστική κίνηση Συσπείρωση Δημοσιογράφων. Δεν συμβαίνουν όλα αυτά;

Δυστυχώς σε μια κρίσιμη οικονομικά περίοδο. Την κρισιμότερη από το 1932 όταν και συνέβη η τέταρτη χρεωκοπία της ελληνικής οικονομίας. Επειδή Ελλάδα υπήρξε και πριν την μεταπολίτευση θα πρέπει να τονιστεί ότι μας πήρε105 χρόνια να αποπληρώσουμε το δάνειο που είχε συνάψει ο Τρικούπης με την Τράπεζα της Γαλλίας το 1890, το οποίο επέφερε την τρίτη χρεωκοπία το 1893. Οι… μέντορες της οικονομίας βέβαια τα έχουν αναλυμένα και παρόλα αυτά δεν μπορούν να δώσουν λύσεις. Στο προαναφερθέν κουκλοθέατρο συμμετέχουν κι αυτοί. Τους παρέσυρε του …λάιφ στάιλ το ρέμα και φτιάχνουν τη χωρίστρα προσπαθώντας να αρθρώσουν επί πενταλέπτου μια απλή δήλωση έξω απ’ τη Βουλή.

Έχετε αναγάγει το κόμμα σε μείζον ζήτημα και δεν έχετε (;) καταλάβει το ρόλο που παίζετε στο Κοινοβούλιο σήμερα; Στην πιο κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας μας θα γραφτείτε στις σελίδες της ως μαχητές του κόμματός σας. Αλήθεια από πού αντλείτε το δικαίωμα να υποστηρίζετε ότι το κάθε κόμμα είναι το ίδιο και το αυτό με τη χώρα; Τόσο πολύ πια έχετε μάθει στην συνδιαλλαγή και την ανταλλαγή, που για να συναινέσετε θέλετε ανταλλάγματα; Δεν απέμεινε πια ρανίδα συνεννόησης; Τι είναι αυτό που σήμερα χωρίζει τους Έλληνες; Όποιο κατάλοιπο σας ακολουθεί μεταπολιτευτικά σα βδέλλα από το παρελθόν έχει μεγαλύτερη αξία από τη χώρα;

Καθίστε επιτέλους όλοι μαζί σε ένα τραπέζι, πείτε τις προτάσεις σας και βάλτε σε εφαρμογή ένα γενικότερο σχέδιο εξόδου από την κρίση και μελλοντικής ευημερίας του τόπου ευρείας αποδοχής. Ήρωες παιδικού παραμυθιού είστε και τσακώνεστε σα χαϊβάνια για το κόμμα ή απόγονοι του Γκρούεζα;

Αν δεν το κάνετε ούτε και τώρα, θα είστε υπόλογοι έναντι της ιστορίας και του ελληνικού λαού, ο οποίος τραβάει και το λούκι των δικών σας επιλογών, των δικών σας σπιτιών, βιλών, πισινών… Εκτός πια κι αν τα μεταμεσονύχτια ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης για τον Ελευθέριο Βενιζέλο έχουν βάση. Υπάρχει κόμμα που θα χαρεί με ένα «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»; Ποιος θα παίξει σήμερα το ρόλο του Τρικούπη; Ποιος διαθέτει το βάρος και να το ξεστομίσει και να το αντέξει μελλοντικά; Τα μικροπολιτικά και ψηφοθηρικά σας παιχνίδια δεν έχουν πλέον νόημα, καταλάβετέ το. Αυτό το χώμα δεν είναι μόνο δικό σας. Οι Έλληνες μπορούν και χωρίς να «τρώγονται». Mη λησμονάτε…

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα

Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου

Παύλος Γ. Σφέτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου