Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Εδώ και τώρα αλλαγή

Στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα ως Ελλάδα δε χωράει τίποτε άλλο. Χρειάζονται αλλαγές εκ βάθρων σε πολλά επίπεδα και κάποια απ’ αυτά θα προσπαθήσω να αγγίξω. Πολλοί θ’ αναρωτιέστε πως απ’ το προηγούμενο άρθρο μου πήγα στο σήμερα και όχι στο χτες. Το σήμερα επείγει και, πιστέψτε με, θα μας δοθεί η ευκαιρία να δούμε και πολλά που μας έφεραν ως εδώ και σαν κράτος και οικονομία, αλλά και σαν κοινωνία. Δεν πάει άλλο όμως σε κάποια θέματα. Με ενοχλούν, με πνίγουν και θέλω να σας θέσω προς προβληματισμό κάποια απ’ αυτά που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου.
«Δεν υπάρχει περιθώριο άλλων καθυστερήσεων» είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος την περασμένη εβδομάδα στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου. Δηλαδή αν υπήρχε το περιθώριο, θα το καθυστερούσαμε κύριε υπουργέ; Με το φόβο των… Ιουδαίων κινείστε ακόμη; Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να αλλάξει, και είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Δε γίνεται στην Ελλάδα να φτάνουμε στο μη περαιτέρω. Ο νεοέλληνας χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας γιατί στρογγυλοκάθισε στο ένδοξο παρελθόν του. Χρειάζεται να γίνει περισσότερο ενεργός πολίτης και να αγαπήσει περισσότερο την εργασία. Δεν μπορεί να γίνουμε όλοι διευθυντές και να παίρνουμε 50.000 το μήνα. Δεν μπορεί να έχουμε αυτή την ψεύτικη μαγκιά του ξερόλα. Να κατηγορούμε αυτούς που μόνιμα ψηφίζουμε. Να έχουμε δημιουργήσει το απόλυτο τίποτα και να μιλάμε για το «this is Sparta». Μηδέν προοπτική, μηδέν καινοτομία, μηδέν, μηδέν, μηδέν…
Οι άνθρωποι εντούτοις που ζουν στη χώρα αποτελούν και έναν μεγάλο αριθμό. Αντίθετο στην πράξη με αυτόν της οικονομίας. Μπορεί οι παραποιημένοι αριθμοί της οικονομίας τόσα χρόνια να σας δείχνουν ευημερία, ο αριθμός όμως των Ελλήνων δεν την απολαμβάνει. Όλα όσα γίνουν από εδώ και πέρα θα πρέπει να γίνουν με επίκεντρο τον άνθρωπο. Η ανεργία θα είναι ο μεγάλος βραχνάς. Ο λαός αναμένεται να φτάσει ένα βήμα απ’ την κοινωνική εξέγερση. Μπορεί και να τη βιώσουμε οσονούπω. Οι άνεργοι αποτελούν τη νέα κοινωνική τάξη στην Ελλάδα γι’ αυτό σταματήστε να καταφέρεστε ενάντια στους πολίτες. Αλλάξτε επιτέλους την πολιτική που γονατίζει το λαό. Και καταδικαστέα δεν είναι τα γιαούρτια, αλλά το να μην πληρώνει κανείς για το «φταίξαμε» που λέτε.
Σας καταθέτω χαρακτηριστικά απ’ το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» τι γινόταν μέχρι το 1880: «Αυτές τις δεκαετίες, η οικονομική πολιτική κάθε κυβέρνησης διάγραφε τον ίδιο φαύλο κύκλο. Για να πληρωθούν τα βαριά τοκοχρεολύσια των δανείων, μεγάλωναν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού. Για ν' απαλλαχθούν από δαύτα, κατάφευγαν στους φόρους και στην αναγκαστική κυκλοφορία και για να γλυτώσουν ύστερα κι απ' αυτή ζήταγαν καινούριο δάνειο και πάλι απ' την αρχή. Οι καινούριοι φόροι που 'βαλε ο Τρικούπης, όλους στις πλάτες του λαού, προϋπολογίστηκαν σε 16 εκατομμύρια, μα δεν απόδωσαν πάνω από 4, απόδειξη κι αυτό της μεγάλης εξάντλησης του λαού». Σ’ αυτή την εξάντληση είμαστε και πάλι σήμερα. Τι θα κάνετε, θα πάτε «με καυτό λάδι και λιωμένο κερί» να εισπράξετε γιατί δε σας βγαίνουν οι αριθμοί;
Χρειαζόμαστε παραγωγή πλούτου και δικαιότερη αναδιανομή. Δε γίνεται όμως να συνεχιστεί το πάρτυ των κάθε λογής εργολάβων. Εδώ λοιπόν ερχόμαστε στη δεύτερη αλλαγή, τις ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. Με τόσο χαμηλούς μισθούς και με τις τιμές στα ύψη ο βίος θα γίνει αβίωτος, αν δεν έχει γίνει ήδη. Πέντε εισαγωγικές είναι τα καρτέλ, βουτήξτε τες απ’ το λαιμό! Όπως τις φαρμακευτικές που έμειναν για 10 μήνες απλήρωτες και αμέσως έκοψαν τα φάρμακα για να εκβιάσουν. Απάνθρωπα πράγματα για το κέρδος. Τόσα χρόνια ξέχασαν ότι έναν απινιδωτή το νοσοκομείο τον πλήρωνε αντί για 1 ευρώ 40 και κονόμησαν τον αγλέωρα. Κι όμως αυτές οι συμβάσεις είναι νόμιμες. Γιατί αλήθεια δε βάζουν κι αυτοί πλάτη απ’ τη στιγμή που έχουν ευνοηθεί τόσα χρόνια; Εθνική συνείδηση…
Να αλλάξει λοιπόν και ο τρόπος υπογραφής των συμβάσεων. Για πόσο θα συνεχιστεί το να πλουτίζουν λίγοι εις βάρος των πολλών; Υπογράφηκαν οι συμβάσεις για τα διόδια και είχε ασάφειες ως προς την πληρωμή των διοδίων.
Αφού λέτε ότι δε φταίτε, κι ας τη ψηφίσατε, περνάτε ειδική ρύθμιση υπέρ των εργολάβων. Έτσι θα κάνουμε τη νέα Ελλάδα; Έτσι θα αλλάξουμε κε πρωθυπουργέ, υπηρετώντας την οικονομική εξουσία; Ε, δεν αντέχεται άλλο να τρώει ο επιχειρηματίας λεφτά του ελληνικού λαού από τη σύμβαση, και να είναι και νόμιμη αυτή η διαδικασία. Ξανακοιτάξτε τις συμβάσεις, αδειάστε τις φυλακές και τα κρατητήρια που γέμισαν με ακάλυπτες των 1000 ευρώ και χρήστες αυτοσχέδιων τσιγαριλικίων, κι οι εμπλεκόμενοι «μέσα». Δεν βλέπει το κράτος όσους έφτιαξε πως συμπεριφέρθηκαν; Αμέσως έβγαλαν τα λεφτά έξω. Καρότο και μαστίγιο πλέον. Βοήθεια μεν τη φορολογία και τη γραφειοκρατία για επενδύσεις, αλλά αυστηροί κανόνες προς όφελος του ελληνικού λαού.
Επιπλέον να βγει νόμος για κατοχύρωση της καινοτομίας ή της τεχνογνωσίας ή όπως θέλετε πέστε το. Στην Κίνα έφτιαχναν όλοι τα προϊόντα τους και να που ανέβηκε στη 2η θέση της παγκόσμιας οικονομίας σήμερα. Γιατί; Γιατί εκμεταλλεύτηκε την τεχνογνωσία που απέκτησε. Εμείς συνεχίζουμε να κοιμόμαστε με τα… τσαρούχια. Ξέρουν οι Έλληνες να φτιάξουν μόνοι τους αεροδρόμιο; Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου; Εν έτη 2011 δεν υπάρχει εθνικό οδικό δίκτυο που να συνδέει Αθήνα – Θεσσαλονίκη. Το υφιστάμενο μοιάζει περισσότερο με το παντελόνι του Καραγκιόζη με τόσα μπαλώματα, παρά με αυτοκινητόδρομο.
Σας καταθέτω κι άλλο κείμενο του Ν. Μπελογιάννη για το δάνειο των σιδηροδρόμων του 1890, ώστε να στρωθεί η σιδηρογραμμή Πειραιάς – Λάρισα, έργο το οποίο μπήκε υποθήκη (!) στους ξένους δανειστές για εγγύηση: «Και με όσα φτάσανε ίσαμε το δημόσιο ταμείο -καμιά δεκαπενταριά εκατομμύρια όλα όλα- μπήκε μπροστά το στρώσιμο της γραμμής. Η δουλειά όμως σταμάτησε σε λίγο στη μέση "λόγω της κακής τεχνικής και οικονομικής διαχειρίσεως των σχετικών με τη γραμμή έργων υπό των αναλαβόντων αυτά εργολάβων", λέει ένας Έλληνας οικονομολόγος που ντρέπεται ίσως να πει ανοιχτά ότι οι Άγγλοι τεχνικοί, μαζί με τους ντόπιους εργολάβους, σπατάλησαν τα λεφτά και θαλάσσωσαν τα έργα». Τα ίδια δε γίνονται και σήμερα;
Πάμε τώρα στα ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΑ και τις ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ. Να αποδεχθούμε καταρχάς ότι το κράτος είναι ανίκανο να φτιάξει αυτό το σύστημα. Αποδείχτηκε ότι δεν μπορεί. Θέλει λοιπόν ξεκαθάρισμα σε όλους τους τομείς. Για τη ΔΕΗ π.χ. το κράτος πληρώνει κάθε χρόνο 11 και αυτή βγάζει 10. Δεν κινείται το πράγμα και οι τιμές είναι «φωτιά». Δε γίνεται να πληρώνουμε εσαεί τις κακές υπηρεσίες ακριβά. Στο σπίτι μου κάθε πρωί γίνονται τρεις διακοπές ρεύματος. Αν καεί το ψυγείο ή η τηλεόραση θα βρω δίκιο; Σιγά… Αφού αποδείχτηκε η ανικανότητά σας η ιδιωτικοποίηση έρχεται φυσιολογικά.
Ο ιδιώτης είναι η αλήθεια ότι μετά το ξεκαθάρισμα των υπαλλήλων –άλλωστε έμμεσες απολύσεις κάνει και το δημόσιο με το 1/5- θα πληρώνει το ΙΚΑ των εργαζομένων, όσων μείνουν, έτσι όπως τα καταφέρατε. Εδώ το δημόσιο αδυνατεί μισθούς να δώσει, ποια ασφαλιστικά ταμεία; Προσοχή όμως… Όχι άλλο ξεπούλημα κοψοχρονιά. Οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι που θα επωφεληθούν απ’ τη διαδικασία ξέρουν με το γνωστό τρόπο, ρίχνοντας τις μετοχές των υπό πώληση μονοπωλίων, να τις παίρνουν έναντι πινακίου φακής. Φτάνει πια η Ελλάδα να πιάνεται «Κώτσος» σ’ αυτά τα θέματα και να βγαίνει ριγμένη. Όλα τα μονοπώλια που ξεπουλήθηκαν ήταν σε εξευτελιστικές τιμές και ο λαός πλήρωσε αδρά γι’ αυτά.
Όσον αφορά την αξιοποίηση το τι ακούμε ή διαβάζουμε δεν έχει προηγούμενο. Το Ελληνικό π.χ. λογίζεται ως επένδυση. Πως θα ξεπουληθεί; Θα φύγει απ’ την Ελλάδα ο χώρος; Θα πάει ο Άραβας να σκάψει, θα το πάρει και θα αφήσει μια τρύπα; Πως θα γίνουν όμως επενδύσεις με τη γραφειοκρατία, με αυτό το φορολογικό πλαίσιο; Οι επενδύσεις θα πρέπει να έχουν σαφή στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Με τον τουρισμό θα γίνει τίποτα ή θα συνεχίσουμε να πουλάμε μαγκιά; Με την αγροτιά που βλέπει κάθε χρόνο την παραγωγή της να σαπίζει στις αποθήκες; Ορυκτό πλούτο έχουμε αρκετό ώστε να χτιστεί μια νέα βιομηχανική Ελλάδα, κι ας φωνάζουν μερικοί νομίζοντας ότι ο κόσμος θα πληρώνεται να μαζεύει ραπανάκια στα καταπράσινα λιβάδια.
Τι γίνεται όμως στο Αιγαίο; Εδώ τίθεται το ζήτημα των ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ. Πείτε μας που βρισκόμαστε, το σχέδιο για το που πάμε και το πως. Έχετε συμφωνήσει κρυφά να μην κάνουμε εξορύξεις; Από πού κι ως που ο Νταβούτογλου λέει θα τα εκμεταλλευτούμε μαζί; Από πού προκύπτουν τα κοινά συμφέροντα; Το Καστελόριζο έγινε ξαφνικά Μεσόγειος έτσι απλά; Επειδή υπηρέτησα σ’ αυτό το μέρος έχω την εντύπωση ότι ήμουν σε ελληνικό έδαφος. Δεν συνωστιστήκαμε τόσοι φαντάροι εκεί περιμένοντας το… κρουαζιερόπλοιο του 1922. Όσο κι αν προσπαθείτε να περάσετε νόμους για το αντίθετο, οι Τούρκοι είναι γενοκτόνοι λαών. Η αλήθεια δεν είναι εχθροπάθεια, εκτός κι αν σας κόλλησε… ελληνοπάθεια απ’ την ωραιοπάθεια.
Αυτά βέβαια είναι φυσικό επακόλουθο το να μην αποτελεί προτεραιότητα η ΠΑΙΔΕΙΑ. Αυτή τη στιγμή ηγείται του υπουργείου η Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία τάχθηκε δημόσια υπέρ της καθιέρωσης της αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας στην Eλλάδα, ως Eλληνίδα Eπίτροπος το 1991. Με ενοχλεί επίσης που η υπουργός θέλει να βάλει συμβουλευτικά τη wikipedia στα σχολεία, γιατί ο καθένας έχει τη δυνατότητα να τη διαμορφώνει. Θα γίνει η παιδεία μας τηλε-παιδεία ή προαιρετική; «Χρειαζόμαστε παιδεία σοβαρή, βαθειά. Μόνο μ’ αυτή θα μπορέσουμε και να διακριθούμε και να πορευθούμε σε έναν καινούριο δρόμο, αλλά και να διατηρήσουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φυσιογνωμίας μας», έλεγε ο Οδυσσέας Ελύτης. Αλήθεια αυτόν ακόμη τον διδάσκονται στα σχολεία ή έγινε προαιρετικός;
Δεν μπορεί να συνεχιστεί κι αυτή η ανεπαίσχυντη κατάσταση με την ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά μας να γίνονται έρμαια κάθε Σάββατο πρωί των βρυκολάκων από Αμερική και Ιαπωνία. Κι αν δε μπορείτε να βάλετε «χέρι» στην ιδιωτική τηλεόραση γιατί θέλετε στήριξη, δηλώνω δημόσια ότι δεν ξαναπληρώνω για την ΕΡΤ, να μου δείχνει η κυρία Στάη στο κρατικό κανάλι την κυτταρίτιδα της Κέητ Μος. Φτάνει επιτέλους η ξεφτίλα! Τα παιδικά προγράμματα είναι ακατάλληλα για παιδιά. Νοθεύετε παιδικές ψυχές με βία. Όσοι και όσες δε αναρωτιούνται ακόμη τι φόρεσαν οι επώνυμοι το προηγούμενο βράδυ είναι απλά εκτός πραγματικότητας.
Ξεκαθάρισμα όμως χρειάζεται και το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ. Η κυβέρνηση άνοιξε όλα τα μέτωπα ταυτόχρονα και άφησε στο πλάι την ατιμωρησία. Ε, δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Δεν μπορεί πριν τις εκλογές να γίνεστε ένα με το λαό και στη μετεκλογική λογοδοσία να σας φυλάνε τα σπίτια τα ΜΑΤ. Μέχρι πότε θα πληρώνουμε τη δική σας ασφάλεια απ’ τους αστυνομικούς; Η ατιμωρησία βέβαια είναι τεράστιο ζήτημα. Η πουστιά είναι κατοχυρωμένη με νόμο πλέον και αυτό το θεσπίσατε και το διατηρήσατε εσείς οι πολιτικοί που κυβερνήσατε.
Το πρώτο που έπρεπε να κάνει χτες ο πρωθυπουργός είναι να εφαρμόσει πόθεν έσχες σε όλον το ντουνιά με αναδρομική ισχύ. Θα έπεφτε όμως… Άρα για ποια κάθαρση μιλάμε όταν προτιμάς κε Παπανδρέου να έχεις μαζί σου τα λαμόγια και όχι το λαό;  Διαφθορά υπάρχει παντού. Εδώ όμως υπάρχει μόνο αυτό. Τίποτα για στοιχειώδη υγεία και παιδεία. Για στοιχειώδη δικαιώματα. Το 80% του πλούτου μαζεμένο σε λίγες χιλιάδες και η οικογενειακή ολιγαρχία που κυβερνά αυτό το λέει δημοκρατία.
Κλείνω με την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ. «Το υπουργείο δεν αποτελεί ιδιότητά μου για το βιογραφικό» είπε ο Βενιζέλος στον Χατζηνικολάου. Θα μείνει όμως στο βιογραφικό του η εισήγηση για το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Τώρα ακούμε για κοινωνικές συμμαχίες, να μη διαλυθούμε σα κοινωνία και να έχουμε ενότητα. Έπρεπε να φτάσουμε στο μη περαιτέρω δηλαδή για να λέει το ΠΑΣΟΚ ότι είναι ανοιχτό σε όλες τις προτάσεις; Πριν ήταν όχι σε όλα. Γυρίστε τούμπα τα δύο κόμματα εξουσίας σήμερα και θα δείτε το ίδιο παιχνίδι. Το στημένο παιχνίδι της εξουσίας που ως χαμαιλέοντας παγίδευσε το λαό στον δικομματισμό. Τσακώνονται σαν τα χαϊβάνια και η χώρα βουλιάζει. Δεν μπορούν να συνεννοηθούν σε βασικά θέματα και ο λαός τους χειροκροτά.
Θέλει ησυχία η κυβέρνηση πλέον να δουλέψει και καταλαβαίνω εν μέρει και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Πρέπει όμως να μας πει που είμαστε και πως θα κινηθούμε. Εδώ μιλάμε για περεταίρω υποδούλωση μέχρι το 2023. Θέλει πλάνο επιτέλους γιατί το χάρτινο καραβάκι βράχηκε στο δρόμο για την ελπίδα. Απευθύνομαι ειδικά στον Γιώργο Παπανδρέου που κυβερνά, γιατί δείχνει να είναι «αλλού». Υπουργοί και βουλευτές δεν ξεμυτάνε απ’ τα γραφεία κι αυτός τρέχει με χιλιάδες κόσμου στον μαραθώνιο. Απευθύνομαι σ’ αυτόν γιατί πετάει λέξεις όπως «προδοσία», «ιστορία», «αλλαγή» και «έθνος».
Αυτά τα λίγα που σας προανέφερα σάς είναι γνωστά. Δεν αλλάζουν όμως. Αν θέλει λοιπόν ο πρωθυπουργός να γράψει –όπως λέει- ιστορία και να συγκρουστεί με τα συμφέροντα που και το κόμμα του δημιούργησε, θα πρέπει να κάνει τα παραπάνω ουτοπικά για την Ελλάδα πραγματικότητα. Αν όντως επιζητά να μην εξαρτιόμαστε από δάνειες δυνάμεις, να αφήσει τα περί «παγκόσμιας διακυβέρνησης» και να προχωρήσει σε πράξεις. Μέχρι σήμερα γονατίζουν οι χαμηλόμισθοι, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι. Η ιστορία δε γράφεται με λόγια. Άλλαξε κι εσύ πρωθυπουργέ, ειδάλλως θα μείνεις στην ιστορία ως ένας ακόμη πρωθυπουργός που ζούσε με δάνεια, εξυπηρετώντας τους ντόπιους και ξένους τοκογλύφους. Δεν είναι ιστορική επιτυχία του να συνεχίζουμε να εξαρτιόμαστε απ’ την Ευρώπη για να μην χαθούμε. Μια απ’ τα ίδια είναι τα τελευταία 190 χρόνια…

από τον Παρατηρητή της Φθιώτιδας (φύλλο 243 23/3/2011)

Παύλος Γ. Σφέτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου