Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Η ποινικοποίηση της… μούντζας!

Στην αρχή άφησαν το θέμα να περπατήσει. Να δουν που θα πάει. Αφού διαπιστώνουν ότι οι αγανακτισμένοι Έλληνες ήρθαν για να… φύγουν οι βολεμένοι, ξεκίνησαν οι υποτιμητικές κρίσεις. Ό,τι κουφό, το ακούς… «Μουντζώνουν τη βουλή», λένε. Δε μουντζώνουν τη βουλή, εσάς που είστε μέσα μουντζώνουν. Ο αντιπρόεδρος μάλιστα το προχώρησε. Διαμήνυσε πως αν δεν υπάρξει κάποια επίπληξη σε αυτούς που στέλνουν μούντζες στη Βουλή, θα υπάρξει θέμα δημοκρατίας! Βλέπετε στην δημοκρατία, όπως την αντιλαμβάνονται ορισμένοι, θα πρέπει η παλάμη να είναι κλειστή. Ξέρετε, στη γνωστή κίνηση προς την τσέπη…
Κάποιοι προσθέτουν στο σκηνικό και χαρακτηρισμούς. Μόνο χουλιγκάνους δεν χαρακτήρισαν οικογενειάρχες που εκφράζουν τις αγωνίες τους για το μέλλον… με τη μούντζα. Και βέβαια νιώθουν προδομένοι. Ναι, μπορεί να μην είναι βολεμένοι. Μπορεί και να ζητάνε αναδιανομή του πλούτου γιατί μπορεί να σκίζονται κάθε μέρα στη δουλειά για το πενιχρό μεροκάματο, βλέποντας να ξεπετάγονται γύρω τους πολυεκατομμυριούχοι τιμητές των πάντων, από την… ‘ημέρα που άλλαξε τον κόσμο’ και μετά. Συνωμοσίες δεν στήνουν αυτοί που μουντζώνουν γιατί πολύ απλά δεν μιλάνε για κάτι τέτοιο. Αυτό είναι αποκλειστικό προνόμιο αυτών που τις προωθούν και που τις διαψεύδουν συνεχώς.
Στο δρόμο βρίσκονται άνθρωποι με αγωνίες. Αυτό το «μαζί» που δημιουργείται μόνο υγεία αποπνέει. Εδώ, στη μικρή Λαμία, βγαίνουν λίγοι με βάση τον πληθυσμό. Άνθρωποι όμως που σε άλλες συνθήκες δεν θα έλεγαν ένα γεια, τώρα ανταλλάσσουν απόψεις. Και κανείς ακόμη δεν ξέρει το όνομα του άλλου. Ένα σκηνικό προσώπων που ανανεώνεται συνεχώς. Συνομιλούν, προτείνουν, προβληματίζονται για το αύριο. Χτες ένας νεαρός πρότεινε κι εδώ να πέσουν μούντζες σε κυβερνητικά κτίρια. Δε μου φάνηκε για χούλιγκαν. Μια χαρά παιδί είναι, που βλέπει ότι όταν τελειώσει το πανεπιστήμιο των καρκινοειδών φοιτητικών παρατάξεων, θα κρεμάσει το πτυχίο στον τοίχο. Και θέλει να εκφράσει την αγανάκτησή του με μια μούντζα.
Όπως το εξέφραζαν οι ήρωες του «Υπάρχει και φιλότιμο» από το 1965. Τότε που ο Μαυρογιαλούρος μιλούσε για το σάπιο με τα σκουλήκια. Η ‘γενιά του Πολυτεχνείου’ δεν το άλλαξε. Δεν βρέθηκε αυτός ο ένας που έλεγε ο Κωνσταντάρας να τσακίσει αυτό το απόστημα. Ε, αυτό το πράγμα βαρέθηκε ο κόσμος. Βαρέθηκε τους Γκρούεζες να φτιάχνουν βίλες επειδή είναι του κόμματος. Βαρέθηκε την κομματικοποίηση που φρέναρε κάθε έννοια προόδου. Που ποτίζει με δηλητήριο τους νέους στα πανεπιστήμια, στερώντας απ’ τα μη κομματόσκυλα το δικαίωμα στη γνώση. Παντού χωμένα είναι τα κόμματα και αποφασίζουν τις τύχες και το μέλλον των ανθρώπων με βάση την ψήφο.
Κι επειδή πολύ το καθυστερούμε…

1 σχόλιο: