Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Φτάνει πια το καλαμπούρι!!!


Γράφει ο Νίκος Γιάνναρης
Συμπληρώσαμε ένα χρόνο στο μνημόνιο, ένα χρόνο θυσιών, ένα χρόνο στην διάρκεια του οποίου κόψαμε πολλά, ένα χρόνο στην διάρκεια του οποίου ακούσαμε δεκάδες διαψεύσεις που στη συνέχεια έγιναν θλιβερή πραγματικότητα. Συμπληρώσαμε ένα χρόνο χωρίς να αντιδράσουμε, όχι γιατί δεν μας έθιξαν τα οικονομικά μέτρα, αλλά γιατί «βάλαμε πλάτη» για να σωθεί η Ψωροκώσταινα.

Ο χρόνος πέρασε κι όμως βρισκόμαστε και πάλι στο ίδιο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε. Απειλές χρεοκοπίας, άνοδος των spread, αδυναμία δανεισμού της χώρας και όλα όσα ακούγαμε πριν το μνημόνιο. Πέρασε δηλαδή ένας χρόνος και αποτέλεσμα μηδέν! Ένας χρόνος γεμάτος τα γνωστά πολιτικά ψέματα. Ένας χρόνος που ακόμα και οι υπουργοί της κυβέρνησης αλληλοδιαψεύδονται και αυτοδιαψεύδονται!! Ο «άρχοντας» της οικονομίας κος Παπακωνσταντίνου μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και εν όψει της συνάντησης των πολιτικών αρχηγών έλεγε πως τα λεφτά φτάνουν μέχρι τις 15 Ιουλίου (τα λεφτά που υπήρχαν προεκλογικά) και πως πρέπει να υπάρξει συναίνεση για να προχωρήσουμε και μέσα στο Σαββατοκύριακο μοίραζε γραπτές δηλώσεις πως η 5η δόση της τρόικας θα δοθεί κανονικά παρ’ ότι συναίνεση δεν επετευχθηκε και να μην ανησυχούμε! Η επίτροπος στην ΕΕ κα Δαμανάκη μας μιλούσε για σχέδια επιστροφής στην δραχμή! Ο κόσμος απέσυρε και τις τελευταίες πενιχρές οικονομίες του από τις τράπεζες. Πανικός!
Την ίδια στιγμή ο γραφικός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κος Πάγκαλος τα έβαζε με τους ειρηνικά διαμαρτυρόμενους κατά του μνημονίου και των πολιτικών στην Πλατεία Συντάγματος και στις πλατείες των μεγάλων πόλεων ανά τη χώρα. Για να μη θυμηθώ τις δηλώσεις του υπουργού προστασίας του πολίτη κου Παπουτσή περί ελέγχου των λαθρομεταναστών και πάταξη της λαθρομετανάστευσης μέσω του τοίχους του Έβρου κλπ… κλπ… και την παραδοχή της γκετοποίησης του κέντρου της Αθήνας και της έκρηξης της εγκληματικότητας.
«Έγκυρες» πληροφορίες και διαρροές μας κατακλύζουν καθημερινά μέσω των μεγάλων Μ.Μ.Ε. για τα νέα οικονομικά μέτρα τα οποία έρχονται και θα είναι ακόμα πιο άγρια από αυτά που έχουμε δεχθεί μέχρι σήμερα. Την ίδια ώρα η αγορά στενάζει υπό το βάρος της ύφεσης και της ανασφάλειας.
Τελικά τι γίνεται σε αυτό τον ταλαίπωρο τόπο που λέγεται Ελλάδα;
Τελικά δεν είναι γραφτό μας να ακούσουμε καμία αλήθεια από κανέναν από τους πολιτικούς μας άρχοντες;
Δεν είναι δυνατόν να γίνουν πλέον πιστευτοί ούτε από παιδιά του δημοτικού! Η συνταγή απέτυχε όπως ακριβώς το είχα προβλέψει και σε άρθρο μου τον Μάρτιο του 2010. Και ακόμα και σήμερα οι κυβερνώντες θέλουν να εφαρμόσουν την ίδια συνταγή ακόμα πιο βαριά. Τα μέτρα που έρχονται (άσχετα αν διαψεύδονται) είναι πολύ χειρότερα από αυτά που ανακοινώνονται ή εντέχνως διαρρέουν. Οι όποιες ανακοινώσεις δυστυχώς έχουν σκοπό να λειτουργούν ως βαλβίδα σε χύτρα ταχύτητας. Λίγο – λίγο μας γίνεται συνήθεια και όταν ψηφίζονται στη χείριστη μορφή τους τα έχουμε χωνέψει και δεν αντιδρούμε. Συνένοχοι βέβαια στο σχέδιο οι δημοσιογράφοι των μεγάλων καναλιών. Φυσικά ότι μέτρα και να παρθούν, όσες απολύσεις και μειώσεις μισθών να γίνουν, η οικονομία δεν θα αλλάξει πορεία. Ακόμα και η Ακρόπολη να πουληθεί, η κατάσταση θα παραμείνει ίδια και χειρότερη. Και όλο για νέα μέτρα θα συζητάμε και όλο και χειρότερα. Ο λόγος είναι απλός. Η εμπιστοσύνη του κόσμου, ημών των ιθαγενών, έχει πληγεί σε βαθμό μη αναστρέψιμο. Και έχει πληγεί τόσο από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα όσο και από τα συνεχόμενα ψέματα. Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες ώρες κανείς πολιτικός δεν έχει πει την πραγματική αλήθεια. Κανείς δεν περιέγραψε την πραγματική εικόνα της οικονομίας. Κανείς δεν έχει μιλήσει καθαρά και ξάστερα. Κανείς εμπλεκόμενος σε σκάνδαλο δεν κατέληξε στη φυλακή. Κανείς δεν έχασε κάτι από τον μισθό του, κάποιοι συνταξιούχοι μάλιστα ζητούν και τα αναδρομικά την ώρα που τα περήφανα γηρατειά ζούνε με συντάξεις πείνας.
Είναι τελικά τόσο δύσκολα τα πράγματα ή όλα γίνονται κατ’ εντολή της τρόικας που μοναδικό σκοπό έχει την αρπαγή της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας; Την ίδια στιγμή οι άνθρωποι της τρόικας πιέζουν για συναίνεση τους πολιτικούς αρχηγούς της χώρας. Πράγματα αδιανόητα! Που ακούστηκε και σε ποια χώρα εφαρμόστηκε κυβέρνηση και αντιπολίτευση να έχουν τις ίδιες θέσεις; Και αν τελικά έχουν τις ίδιες θέσεις ποιος ο λόγος ύπαρξης του ενός εκ των δύο ή και των δύο αν προτιμάτε;
Δειλά δειλά ακούγονται απόψεις για την ψήφιση νέου εκλογικού νόμου που θα δίνει ισχυρή πλειοψηφία στο πρώτο κόμμα, άσχετα με το χαμηλό του εκλογικό αποτέλεσμα. Πάλι η καρέκλα της εξουσίας στην μέση! Και μετά υπερηφανευόμαστε πως στην Ελλάδα γεννήθηκε η Δημοκρατία! Ίσως κάνουμε (λένε) και δημοψήφισμα! Ίσως φωνάξουμε και κανέναν καθηγητή πανεπιστημίου να τον κάνουμε υπουργό! Ίσως, ίσως, ίσως… Ίσως βέβαια τους διώξουμε και με τις κλωτσιές!
Η δικαιοσύνη παρατηρητής όλων αυτών που συμβαίνουν. Γιατί αν δεν ήταν παρατηρητής τόσο τους εμπλεκόμενους στα σκάνδαλα όσο και τους σημερινούς κυβερνώντες, που την μία κάνουν δηλώσεις καταστροφής και την άλλη είναι όλα καλά, αν απολύσουμε όλο τον κόσμο και πουλήσουμε όλη την Ελλάδα, θα τους είχε στείλει στο δικαστήριο και στη συνέχεια θα είχε ανοίξει τη Γυάρο, γιατί ο Κορυδαλλός είναι πλέον κολέγιο.
Πάντως όπως και να έχει το πράγμα μόνο σοβαρά δεν είναι αυτά που γίνονται. Και το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο όχι για τη σωτηρία της χώρας, ούτε για την επόμενη μέρα. Εκτός και αν το σχέδιο υπάρχει από αυτούς που δίνουν τις εντολές (τρόικα) με αποκλειστικό σκοπό την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Γιατί αν πιστέψουμε τους δικούς μας πολιτικούς, τότε μάλλον καλαμπούρι κάνουμε, με μόνη διαφορά πως ούτε πρωταπριλιά είναι, ούτε βιντεοπαιχνίδι εικονικής πραγματικότητας. Γιατί η πραγματικότητα είναι η μόνη αληθινή μέσα σε αυτό το απίστευτο χάος δηλώσεων και μέτρων, και δεν είναι άλλη από την καθημερινή μας οικονομική και ψυχολογική εξαθλίωση. Και που να το είχαμε φανταστεί πως όλα αυτά και άλλα πολλά που δεν μας φτάνει ο χώρος της εφημερίδας να αναφέρουμε, θα συνέβαιναν επί προοδευτικής σοσιαλιστικής κυβερνήσεως Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου! Γι’ αυτό λέω, μάλλον καλαμπούρι κάνουμε. Και καλό θα ήτανε να σταματήσει κάπου εδώ το καλαμπούρι γιατί και αυτό έχει τα όριά του. Και όταν τελειώσει η υπομονή μας καλύτερα να μην πω το τι έχει να γίνει! Γι’ αυτό ξαναλέω: Φτάνει πια το καλαμπούρι!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου