Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Πολιτικός λόγος και δημοψήφισμα


Θερμή, θερμότατη η περασμένη εβδομάδα. Κι ας έριξε καρεκλοπόδαρα. Δύο συσκέψεις πολιτικών αρχηγών σε διάστημα τριών ημερών μπορεί να κάνουμε χρόνια να ξαναδούμε. Δύσκολη η χρονική και οικονομική συγκυρία για τη χώρα, έπρεπε να τα πούνε. Τα σπρεντ στον αέρα και όλο και πιο πολύ δύσκολη η έκδοση της πέμπτης δόσης. Οι λέξεις πήγαιναν κι έρχονταν. «Συναίνεση», «εκλογές», «δημοψήφισμα»… Κι όμως κανένα απ’ όλα τα ζητούμενα δεν επετεύχθη. Πέπλο τρόμου στην ατμόσφαιρα εν τω μεταξύ. «Θα πεινάσετε», «το ευρώ και τα μάτια μας», «ξεπούλημα», «περικοπές»… Δεν έχει τόσα άλλα στο κεφάλι του ο Έλληνας, υπομένει και εκβιασμούς. Απ’ το ξεκίνημα του παραμυθιού της αντιπολίτευσης με το «Καραμανλής ή τανκς». Τώρα δείχνει να τελειώνει με βαρβαρότητα. Και το ‘πε ο πρωθυπουργός προεκλογικά: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Είπε ότι θα εφαρμόσει σοσιαλισμό; Ένα απ’ τα δύο ξεκαθάρισε ο άνθρωπος…
Γι’ αυτό και υπέγραψε πέρσι τέτοιο καιρό μια δανειακή σύμβαση, με την οποία ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργος Κασσιμάτης εξήγησε ότι «υπάρχει μια διαρκής παραβίαση του πολιτεύματος της δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή  η εξουσία που ασκείται στο εσωτερικό, με βάση αυτές τις ανυπόστατες συμβάσεις οι οποίες δεν πέρασαν από την βουλή των Ελλήνων, σημαίνει ότι ασκείται μια πραξικοπηματική εξουσία, μία κατοχή. Και ακόμη και η εξουσία της τρόικας, που έρχεται και ελέγχει την ελληνική διοίκηση και εξευτελίζει καθημερινώς την Ελλάδα, είναι παράνομη». Γι’ αυτό λοιπόν το κατασκεύασμα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει να πει λέξη; Κε Παπούλια, ο κοσμάκης θα τρέχει στα δικαστήρια να αποδείξει αυτό που θα μπορούσατε να πράξετε σαφώς ευκολότερα εσείς, και το οποίο είναι ευθύνη σας να κάνετε; Τώρα τον ανακαλύψατε τον συνταξιούχο που απ’ τα 350 ευρώ πήγε στα 330, και λες ότι θα είναι άδικο να πάει στα 300;
Γι’ αυτή λοιπόν τη σύμβαση ακούγαμε ότι θα μας βγάλει απ’ την κρίση κι ότι του χρόνου θα πάμε στις αγορές. Πέρσι ο υπ. Οικονομικών ήταν κάθετος: «Αν χρειαστεί να πάρουμε κι άλλα μέτρα, θα σημαίνει ότι έχω αποτύχει»! Κι όμως αυτός ο τύπος που αυτοχαρακτηρίστηκε αποτυχημένος ενίσταται κιόλας στα παράθυρα, φορώντας το εκνευριστικό υφάκι του Όλι Ρεν! Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι επικαλούνται ό,τι τους προστάζει η τρόικα με εκβιασμούς, απειλές και τρομοκρατία προς το λαό, μέσα και από τα ΜΜΕ που έχουν υποδουλωθεί εντελώς και γέρνουν προς τα καλέσματα των… εταίρων και συμμάχων. Τώρα έρχονται και λένε ‘αποτύχαμε αλλά συνεχίζουμε απτόητοι την ίδια πολιτική’. Μέσα σε λίγες όμως μέρες, χωρίς συναίνεση, ύποπτα, άξαφνα και με το λαό στο δρόμο, όλα κυλάν καλά πλέον με την 5η δόση. Και θέλουν εμπιστοσύνη. Ζητάνε υπομονή. Όμως μέχρι και τα 10χρονα στο δημοτικό τους απαντάνε ότι βάλανε τα διόδια για να κλέβουν. Τα εγγόνια τους τούς αποκαλούν κλέφτες!
Λίγο πριν σας πάρουν χαμπάρι κι οι πέτρες ο λαός μας βγήκε στους δρόμους. Άνθρωποι κάθε ηλικίας διαδηλώνουν ειρηνικά και πολιτισμένα, όπως αρμόζει στην παιδεία του Έλληνα. Δεν ξέρω αν ήρθε η ώρα της απελευθέρωσης της 25ης Μαρτίου που περίμενα, αλλά το πλήθος είναι στους δρόμους. Την αρχή έκαναν οι Ισπανοί «Αγανακτισμένοι». Έπειτα παραμυθιάστηκαν οι Έλληνες ότι τους κάλεσαν οι Ίβηρες να ξυπνήσουν και βγήκαν στο Σύνταγμα. Τη δεύτερη μέρα των διαδηλώσεων εμφανίστηκε πανό που καλούσε τους Ιταλούς να ξυπνήσουν και τώρα μέσω facebook όλη η Ευρώπη (…) βγαίνει στους δρόμους. Από που κι ως που; Συγγνώμη, αλλά όλο αυτό το σκηνικό μέχρι την Κυριακή δεν θύμιζε απλά μόδα, αλλά άφηνε ίχνη ότι μπορεί να εξελιχθεί σε πανηγυράκι. Δεν αρκεί με πανό να ξυπνά ο ένας λαός τον άλλο, γιατί δεν το ‘χουν και σε τίποτα να μας πουν… ‘αφού απέτυχε η πολιτική στην Ευρώπη και παντού, ήρθε η ώρα της παγκόσμιας διακυβέρνησης’ που ευαγγελίζεται κι ο Γιώργος και όλοι τους στην Ευρώπη.
Υπάρχει έστω και ένας νοήμον Έλληνας που να υποστηρίζει ότι το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας πέτυχε; Δεν είναι απλά αποτυχημένοι οι πολιτικοί. Είναι κλέφτες, υποκριτές, παρτάκηδες, ψεύτες, ό,τι θέλετε… Όλοι καλούν την κυβέρνηση να φύγει. Να φύγει, εννοείται. Συμφωνώ. Ποιος θα ‘ρθει; Η ΝΔ, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΛΑΟΣ, οι Οικολόγοι, η Ντόρα ή ο Κουβέλης; Είναι δυνατόν να υπάρχει σ’ αυτά τα αποτυχημένα κομματικά σχήματα, που έφεραν εδώ τη χώρα, κάποιος που έχει τη λύση και δεν βγαίνει μπροστά γιατί φοβάται ή ντρέπεται; Είναι μέσα στη βουλή και χιλιάδες απ’ έξω τους φασκελώνουν. Μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα. Η ώρα της διαπόμπευσης έφτασε γι’ αυτούς. ΝΔ και ΛΑΟΣ έχουν πάνω κάτω την ίδια πολιτική με το ΠΑΣΟΚ. Το ΚΚΕ, αν κι είχε πάντα την ίδια στάση στο πέρασμα των τελευταίων χρόνων περί Ε.Ε., ξενέρωσε τον κόσμο που βλέπει ότι τον ήθελε υπό. Ο ΣΥΡΙΖΑ την είδε μόνο αναρχία και ‘όχι’, ο Κουβέλης τρέχει να είναι μες στις εξελίξεις κι η Ντόρα η νοικοκυρά έκανε κομματικό πάρτι τη στιγμή που η χώρα χάνεται. Πάνε αυτοί, ΟΚ. Μετά τι;
Επειδή τα πάντα παίζονται στο Σύνταγμα, εκεί πρέπει να στηθεί βήμα διαλόγου. Να εκφραστεί πολιτικός λόγος μην τυχόν και δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για κοινωνικές συμμαχίες για κάτι νέο. Σε βήμα, με μεγάφωνα ν’ ακούει ο κόσμος. Ένα χρόνο μνημόνιο κανείς δεν βγήκε μπροστά να προτείνει κάτι άλλο. Από μισόλογα χορτάσαμε. Όποιος έχει κάτι να πει, να προτείνει, οφείλει να μιλήσει. Να μην πει πως φτάσαμε εδώ, το ξέρουμε. Από ‘δω και πέρα τι κάνουμε. Οι οικονομολόγοι ούτε για το τι θα γίνει σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή δεν έχουν αποφανθεί. Μόνο αν υπάρξει πολιτικός –όχι κομματικός- λόγος οι χιλιάδες θα γίνουν εκατομμύρια. Βέβαια δεν γνωρίζω τι μας επιφύλασσε το βράδυ της Τρίτης στα Προπύλαια όταν έγραφα τούτες τις γραμμές. Τώρα πάντως πρέπει να βγει μπροστά το κάτι άλλο, όχι μόνο η δεδομένη και δίκαιη διαμαρτυρία. Αυτό είναι το θέμα, να δούμε αν υπάρχει η εναλλακτική, γιατί όλοι σχολιάζουν ότι περιμένουν το νεύμα.
Το σύστημα σίγουρα μούδιασε γιατί ο κόσμος είναι στο δρόμο μαζικά. Εκεί δεν υπάρχουν εργατοπατέρες να τον ελέγξει, είναι γνωστοί, δεν υπάρχουν άγνωστοι και τα ‘χουν με όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως. Φωνάζουν ότι οι σεμνές τελετές των «αρχιερέων» έλαβαν τέλος. Χρειάζεται όραμα για να μην ατονήσει αυτό το παλλαϊκό κίνημα. Τώρα είναι η ώρα να βγουν μπροστά οι εκπρόσωποι του… «κανένα» στις δημοσκοπήσεις.
Αυτός εντούτοις ο λαός δεν πρέπει να αποφασίσει μόνος του για την τύχη του; Είναι δυνατόν να παίρνουν αποφάσεις για 10 εκατ. ανθρώπους καμιά 100άρα τύποι; Συμμετοχική δημοκρατία δεν έλεγες κε Παπανδρέου προεκλογικά; Είναι η τελευταία σου ευκαιρία να δείξεις ότι είσαι δημοκράτης. Να αποφασίσουν οι πολίτες της χώρας αυτής, όπως η Δημοκρατία προστάζει. Ρώτα τους Έλληνες: Αναγνωρίζουν ή απορρίπτουν το μνημόνιο και το ΔΝΤ; Αναγνωρίζουν ή όχι το χρέος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων που δημιουργήσατε όλη η «τρελή» παρέα της μεταπολίτευσης, φερόμενη και ως ‘γενιά του Πολυτεχνείου’; Τους αρέσει το ευρώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση; Έτσι, χωρίς διλήμματα κι εκβιασμούς. Τα διλήμματά σας είναι γεμάτα Εφιάλτες! Οι Ισλανδοί το έκαναν ήδη. Έστω και τώρα το αποτυχημένο κομματικό και πελατειακό σας σύστημα το οφείλει στο λαό. Η τύχη του ελληνικού έθνους δεν είναι one man show να παίζεται στην τηλεόραση. Το ελληνικό έθνος έχει ακόμη την παιδεία να ανταπεξέλθει σε δυσκολίες, δεν πρόλαβε να μετεξελιχθεί πλήρως σε γορίλα της νέας εποχής.

Υ.Γ.: Όλα αυτά δεν ισχύουν για τη Λαμία, η οποία βρίσκεται στο δικό της πλανητικό σύστημα και διατηρεί τις καφετέριες γεμάτες! Ούτε ανέργους έχει, ούτε αγρότες με κατεστραμμένη τη σοδειά πριν φυτρώσει, ούτε συνταξιούχους με μειωμένη σύνταξη, ούτε εργαζόμενους που αγωνιούν… Το «πριγκιπάτο» της Ελλάδας!

από τον Παρατηρητή της Φθιώτιδας

Παύλος Γ. Σφέτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου