Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Προσχέδιο πρότασης για πραγματική αντιπροσωπευτική ακομμάτιστη Δημοκρατία

Η Δημοκρατία είναι Θεσμός, ταυτόχρονα είναι εργαλείο, είναι σύστημα, η σωστή εφαρμογή και λειτουργία της υπόκειται πάντα στην ποιότητα του λαού, στο ήθος και τις αρχές του. Είναι βασικό στη δημοκρατία οι άνθρωποι να επιδιώκουν την μόρφωση και την καλλιέργεια τους, πνευματική και ηθική.
Αλλάζοντας το σύστημα, δεν αλλάζουν τα πάντα, αυτόματα. Εκτός από την παιδεία που μπορεί να προσφέρει ένα σύστημα μέσα από την εκπαίδευση τεράστιο ρόλο παίζει η οικογενειακή και κοινωνική διαμόρφωση των ατόμων. Το ελεύθερο ή μη φρόνημα τις κοινωνίας, το αξιοπρεπές ή δουλικό.
Είναι πολλοί που όχι αδίκως θα πουν ότι έχουμε ότι αξίζουμε, από την άλλη όμως σίγουρα κάποιοι θέλουν να μας διατηρούν σε αυτή την κατάσταση γιατί τους συμφέρει.
Η κάθε γενιά αξίζει την ευκαιρία της, και είναι τώρα η ώρα που όλοι έχουν αφυπνισθεί, η ώρα για τη νέα γενιά να παλέψει για κάτι καλλίτερο.

Το πολιτικό σκηνικό είναι πασίδηλα στημένο, πλασάρεται ως δημοκρατία ενώ δεν είναι. Πρέπει να λήξουμε τον κατακερματισμό της κοινωνίας σε ψευδεπίγραφα απατεωνίστικα κόμματα.
Τα κόμματα είναι το colpo grosso, η μεγάλη απάτη, η παγίδα, το ΣΥΣΤΗΜΑ, που καπελώνει τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Δεν είναι δεξαμενές σκέψεις όπως θέλουν να ορίζονται, δεξαμενές σκέψης είναι οι σύλλογοι, και τα φόρουμ, τα κόμματα είναι εργαλεία χειραγώγησης και εξαπάτησης.
Ας αναρωτηθεί ο καθένας ποιες είναι οι ιδέες και ποια η προσφορά τους στον τόπο όλα αυτά τα χρόνια, εκμετάλλευση και διαφθορά, διχασμός και εμπαιγμός, σύρσιμο της χώρας στον γκρεμό.
Σας έχουν πείσει ότι στη δημοκρατία είναι νομοτελειακή η ύπαρξη των κομμάτων, δεν είναι έτσι, η ύπαρξη τους υπονομεύει την δημοκρατία. Ανατρέξτε στην Δημοκρατία του Κλεισθένη και του Περικλή. Έχουμε ευθύνη να πούμε στους συμπολίτες μας τι είναι πραγματικά Δημοκρατία.

Το πολιτικό σύστημα που μας εξουσιάζει είναι μια παρωδία δημοκρατίας, φτιαγμένο επίτηδες έτσι, ώστε να εμπαίζεται ο λαός και μέσα από τα κόμματα να κατακερματίζεται η θέληση του και να διχάζονται οι πολίτες.
Τα κόμματα κατέληξαν γάγγραινα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας, καρκίνος, προβάλουν προσχηματικά ιδεολογίες αλλά ο πραγματικός τους σκοπός είναι να διαχειριστούν δόλια τη χώρα και τους πολίτες προς όφελος συμφερόντων που εκπροσωπούν. Μας πουλάνε εμμέσως επαγγελματισμό, ότι η χώρα είναι διαστημόπλοιο και μόνο αυτοί ξέρουν να το πιλοτάρουν.

Είναι κρίμα, είναι κατάντια, είναι ντροπή, δεν είναι σίγουρα δημοκρατία. Το να ζούμε σε μια χώρα που τη διαχειρίζονται άλλοι, σκλάβοι εμείς και τα παιδιά μας, με μια δικτατορία που προσχηματικά κάθε τέσσερα χρόνια ζητάει νομιμοποίηση των εγκλημάτων της, σίγουρα δεν μας αξίζει.
Πρέπει να εκτιμήσουμε γιατί είμαστε άξιοι και τι μας πρέπει (αξιοπρέπεια), πρέπει να δούμε την ηθική και τις αξίες μας και στο τέλος να αποφασίσουμε αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ελεύθεροι ή απλώς θέλουμε να διαπραγματευόμαστε κάθε τόσο τους όρους της δουλείας μας μέσα σε ένα στημένο παιχνίδι.
Άλλωστε μεγάλο μέρος συμπολιτών μας βολεύονται και αισθάνονται ασφαλείς μόνο όταν χειραγωγείται, ποτέ δεν κολύμπησαν μόνοι τους, θέλουν μπαμπά στη θέση του μπαμπά, και αυτή η ανασφάλεια είναι ένα μεγάλο ψυχολογικό εμπόδιο στην χειραφέτηση των.
Πραγματική δημοκρατία είναι η συμμετοχή στα κοινά του συνόλου της κοινωνίας μέσα από διαδικασίες που αποτρέπουν την υφαρπαγή της ψήφου των πολλών και τον μετέπειτα εμπαιγμό τους από ληστρικές συμμορίες-κόμματα.
Το σύστημα θα πρέπει να προάγει το ανοιχτό της αρχαίας αγοράς και όχι το κλειστό των συμμοριών, των οργανώσεων, με ελεύθερα άτομα χωρίς χειραγωγούς, όποιος δεν μπορεί να ορίσει τον εαυτό του δεν είναι με την ετυμολογική έννοια Κύριος, είναι δούλος.

Η πραγματική δημοκρατία δεν είναι πείραμα και δεν παρέχει εγγυήσεις, το παρόν σύστημα μπορεί να σας εγγυηθεί ότι θα είναι το ίδιο κακό πάντα! Η πραγματική δημοκρατία είναι αρκετά ποιο χαοτική από τα άλλα πολιτεύματα, αλλά και πολύ ποιο ενδιαφέρουσα, εδώ παίζουν μπάλα όλοι.
Είναι μια νέα γενναία εποχή, ο καθένας μας πρέπει να διαλέξει ποιος και με ποιους θα είναι.

Το μοντέλο-πολίτευμα που προτείνω ονομάζω Αντιπροσωπευτική Κοινοβουλευτική Ακομμάτιστη Δημοκρατία.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, πραγματική, αγνή, ανόθευτη. Σύστημα που να μη μπορούν να του βάλουν χέρι τα υπόγεια συμφέροντα που κυβερνούν σήμερα.
Να μπουν οι Έλληνες στη πρίζα του πολιτεύεστε ανοιχτά, με προσωπική άποψη, να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει, να ξυπνήσουν.

Κάποιοι συγχέουν την έννοια της ακομμάτιστης με την μονοκομματική, προσοχή, μονοκομματικό κράτος ίσον δικτατορία, όπως και κομματοκρατία, συγκεκαλυμμένη δικτατορία.

Ο βασικός κορμός του έχει ως εξής.
Αρθρωτή δομή για αποκεντρωμένη εξουσία, που δεν πρέπει να είναι μαντρωμένη στο κοινοβούλιο, εκεί εύκολα κάνουν κλίκες, εύκολα ελέγχονται από συμφέροντα, υπόγεια ή φανερά, όπως τώρα.
Απαγόρευση όλων των κομμάτων και εκλογές σε όλα τα επίπεδα με κοινή-ενιαία λίστα.
Να ψηφίζουμε άτομα, προσωπικότητες, όχι μαριονέτες εξουσιαζόμενες από ύποπτα κέντρα και κόμματα. Όλοι μπορούν να πρεσβεύουν ιδεολογίες και είναι ελεύθεροι να εκφράζονται υπέρ οποιασδήποτε άποψης.

α) Εθνικές εκλογές κάθε 3 χρόνια για την ψήφιση 100 βουλευτών με ελεύθερη εντολή, άτομα κοινής αποδοχής για όλη τη χώρα, ελεύθεροι να ψηφίζουν κατά συνείδηση. Η κάθε μία από τις 13 περιφέρειες της χώρας εκλέγει συγκεκριμένο αριθμό βουλευτών.
Αυτοί είναι έμμισθοι, υποχρεώνονται να βρίσκονται στη βουλή και αυτοί είναι που επιλέγουν τα μέλη της κυβέρνησης (υπουργούς και Πρωθυπουργό, κατά τη γνώμη μου όχι απαραίτητα κοινοβουλευτικούς) με ψηφοφορία. Μπορούν να διορίζουν δημόσιους λειτουργούς για συγκεκριμένο σκοπό και για συγκεκριμένο χρόνο, ανακλητούς, που θα δίνουν λόγο στη βουλή. Κανείς από αυτούς, αλλά και τους υπουργούς να μη μπορεί να εκλεγεί πάνω από δύο φορές.
Η κυβέρνηση εδώ απλώς υποδεικνύει κατεύθυνση και παραγγέλνει νόμους.

β) Κάθε 3 χρόνια δημοτικές εκλογές στους 325 Καλλικρατικούς δήμους, ο κάθε δήμος καταθέτει ψήφο στη βουλή που θα προέρχεται από το συμβούλιο του. Η ψήφος αυτή ανακοινώνεται, αιτιολογείται και μετά κατατίθεται μέσα από ασφαλή διαδικασία. Οι δήμοι γίνονται η ατμομηχανή του συστήματος.

γ) Στην σύνθεση μπορούν να συμπεριληφθούν και κληρωτοί, δεν είναι άσχημη ιδέα, ένας αστάθμητος παράγοντας ακόμη γι αυτούς που θέλουν τον πλήρη έλεγχό μας, με κάποιους όρους όμως, δεν είναι εκλεγμένοι άρα δεν πρέπει η αξία των ψήφων τους να είναι ίδια με των υπόλοιπων, ας πούμε αντιστοιχία 60 ψήφων από 1200 άτομα, 1/20 του ψήφου για κάθε άτομο, συχνή αλλαγή αυτού του σώματος, κλήρωση κάθε 10 μήνες, αυστηρά κριτήρια για το ποιοι πολίτες δικαιούνται να κληρωθούν. Το κομμάτι ψήφου που τους αναλογεί είναι υποχρεωμένοι να το ανακοινώνουν δημόσια και μετά να το καταθέτουν μέσα από ασφαλή διαδικασία, αυτό τους δεσμεύει μεν απέναντι στις πιέσεις του κύκλου τους, αλλά διασφαλίζει ότι δεν θα βάλει κάποιος χέρι στη διαδικασία κατάθεσης (ηλεκτρονικής ή όποιας άλλης) έτσι ώστε να πέφτουν κουκιά και να βγαίνουν ρεβίθια.

Αν δεχτούμε τα παραπάνω ως έχει οι ψήφοι είναι 485, δεν πρέπει να το παρακάνουμε όμως προσθέτοντας συνεχώς γιατί το πράγμα γίνεται μετά χαοτικό.
Θα μπορούσαμε να παίξουμε με τις ποσοστώσεις των ψήφων μεταξύ βουλευτών και δήμων, αλλάζοντας τον αριθμό των βουλευτών, ή αλλάζοντας την βαρύτητα των ψήφων πχ μίση η ψήφος των δήμων ή διπλή των βουλευτών κλπ. Αν το αλλάξουμε πολύ όμως κινδυνεύουμε να ακυρώσουμε τον σκοπό του σκεπτικού, την έκφραση αποκεντρωμένης και αχειραγώγητης αντιπροσωπευμένης βούλησης του λαού.

Για 15 ημέρες μετά από της εκλογές οποιοσδήποτε βουλευτής από τους 100 μπορεί να προτείνει οποιονδήποτε για πρωθυπουργό, αυτός εάν συμφωνεί πρέπει να παρουσιάσει πρόταση κυβερνητικού σχήματος και προγράμματος στη βουλή. Η βουλή θα επιλέξει ποια πρόταση θα κάνει δεκτή και για πόσο διάστημα, μπορεί δηλαδή να επιλέξει κυβερνητικό σχήμα για συγκεκριμένο χρόνο και μετά να επαναλάβει την παραπάνω διαδικασία.

Ελεγκτικό σώμα 30 ατόμων, κληρωτό από συγκεκριμένο σύνολο ανθρώπων (Δικαστικοί, Πανεπιστημιακοί, Συνταγματολόγοι), με θητεία διετή, το οποίο θα ελέγχει την συνταγματικότητα των Νόμων πού το Νομοθετικό και Εκτελεστικό Σώμα ψηφίζει, έχει το δικαίωμα να γυρίσει πίσω ξανά στη βουλή νόμο εκφράζοντας τις ενστάσεις του. Αυτό το δικαίωμα μπορεί να το ασκήσει μια φορά για τον ίδιο νόμο σε κάθε θητεία του. Μέχρι την ψήφιση εκ νέου του νόμου δεν αναστέλλεται η εφαρμογή του.

Όλες οι ψήφοι βουλευτών είναι φανερές, δεν υπάρχει ουδέτερη ψήφος, αποχώρηση από τη βουλή ή άρνηση ψήφου, μη ψήφος ίσον αρνητική ψήφος. Νόμοι με διαδικασίες κατεπείγουσες δεν ψηφίζονται.

Τα δημοτικά συμβούλια όπου μπορούν συνεδριάζουν ανοιχτά σε εγκαταστάσεις που μπορούν να φιλοξενήσουν πολύ κόσμο όπως κλειστά γυμναστήρια κλπ.
Πέρασμα πάρα πολλών αρμοδιοτήτων κι ευθυνών του κράτους στους δήμους, καθώς και μέρους του φορολογικού μηχανισμού.

Η Δημοκρατία επιλέγει την αφρόκρεμα, τους πιο ταλαντούχους νέους σπουδαστές πολιτικών και οικονομικών επιστημών και τους προτείνει ιδιαίτερη καριέρα δημόσιου λειτουργού ως εξής, μεταπτυχιακά σε ανώτατη στρατιωτική σχολή, αποδέχονται ότι πλέον θα αποτελούν εργαλεία και περιουσία του κράτους, και αυτό αποτελεί τιμή και καμάρι τους, μετεκπαιδεύονται σε σχολές της χώρας ή και του εξωτερικού με δημόσια δαπάνη, υπηρετούν τη δημόσια διοίκηση σε ανώτατες επιτελικές θέσεις και τέλος από την ηλικία των 40 και μετά αποτελούν το σώμα των σοφών, έργο τους πλέον αφού έχουν υπηρετήσει το σύστημα από τα μέσα, είναι η σύνταξη και συγγραφή νομοσχεδίων τα οποία εμπεριστατωμένα και τεκμηριωμένα τα καταθέτουν στη βουλή και για δημόσια διαβούλευση 100 ημερών. Μπορούν να υπηρετήσουν ως βουλευτές, ή υπουργοί ή σοφοί, αλλά ποτέ συνδυαστικά, κανείς δεν μπορεί να κατέχει πέραν του ενός αξιώματος. Είναι αυτοί που θα πιλοτάρουν το διαστημόπλοιο.

Οι πολίτες μαζεύοντας ικανό αριθμό (προτείνω 25.000, με το διαδίκτυο πλέον η συνεννόηση είναι εύκολη, κι αν το θέμα καίει και ενδιαφέρει πολλούς γίνεται) υπογραφών καταθέτουν πρόταση νόμου με εμπεριστατωμένο και τεκμηριωμένο κείμενο. Επίσης μαζεύοντας ικανό αριθμό υπογραφών (προτείνω 50.000) στέλνουν έναν νόμο πίσω στη βουλή για επανεξέταση, αν ο ίδιος νόμος έχει και τις ενστάσεις του ελεγκτικού σώματος των 30 τότε ακυρώνεται. Το προσχέδιο κάθε νόμου καθώς και η σκοπιμότητα του κατατίθενται στην κοινωνία για διαβούλευση 100 ημερών.

Η ανάλυση των κατατεθειμένων προς ψήφιση νόμων γίνεται μέσα από ανοιχτές συνελεύσεις πολιτών και πολιτικών, και μέσα από διαδικτυακά forum. Η τεχνολογία μπορεί να μας δώσει τα εργαλεία ώστε για το ίδιο θέμα να υπάρχουν πολλαπλά νήματα σχολιασμού και κριτικής. Οι 10 μήνες είναι αρκετοί για να σχηματιστεί άποψη από τους έχοντες λόγο και ψήφο στη βουλή.

Νομοσχέδια μπορούν να κατατίθενται και από βουλευτές αλλά δεν θα είναι η κύρια ασχολία τους, ή κύρια ασχολία τους είναι ο έλεγχος και η αποδοχή ή μη των νομοσχεδίων που καταθέτουν οι σοφοί ή λαός. Μπορούν να τροποποιούν τα κατατεθειμένα προς ψήφιση νομοσχέδια.
Η κυβέρνηση μπορεί να παραγγέλνει στους σοφούς νομοσχέδια και να υποδείξει την αναγκαιότητα τους, δεν μπορεί να τους υπαγορεύσει το περιεχόμενο. Δεν είναι δεσμευτική για κανέναν σοφό καμία υπόδειξη ή εντολή από μεριάς της κυβέρνησης.

Όλες οι κρίσεις των ανώτατων αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων καθώς και οι τοποθετήσεις των επικεφαλείς στην δικαστική εξουσία, των διοικητών της τράπεζας της Ελλάδος κλπ. περνάνε από τη βουλή.
Όλες οι εθνικής σημασίας συμφωνίες και συμβάσεις με κράτη ή με εταιρίες περνάνε από τη βουλή, στις συνομιλίες κληρώνονται παρατηρητές. Είναι θέμα της Δημοκρατίας αν θα εμπιστευθεί άτομα για μυστικές συνομιλίες και συμφωνίες π.χ. για την άμυνα.

Εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος.

Κατάργηση του θεσμού του προέδρου της Δημοκρατίας, κάποιες από τις αρμοδιότητες του για τις πολύ έκτακτες και επείγουσες καταστάσεις, για αποφάσεις που ο χρόνος εφαρμογής τους δεν θα ξεπερνά τους δύο μήνες παίρνουν οι, Πρωθυπουργός, Αρχηγός ενόπλων δυνάμεων, Πρόεδρος του Αρείου πάγου, συν δύο κληρωτοί από το σώμα των βουλευτών, με πλειοψηφία. Αυτοί δεν μπορούν να κηρύξουν στρατιωτικό νόμο.
Σε περίπτωση πολέμου η βουλή ψηφίζει κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης με ενισχυμένες αρμοδιότητες. Η βουλή συνεδριάζει ανά τετράμηνο για να ανανεώσει ή όχι αυτή την εντολή.

Την Ελλάδα εκπροσωπεί παντού ο πρωθυπουργός.

Όποιος συμμετέχει στα κοινά υπογράφει δήλωση ότι όλη του η περιουσία, όπου γης, ανήκει πρώτα στο Ελληνικό δημόσιο και μετά στον ίδιο.
Η συμμετοχή πολιτών ασχέτως θέσης ή αξιώματος σε κλειστές λέσχες και στοές αποτελεί εσχάτη προδοσία και τιμωρείται με στέρηση δια βίου των πολιτικών τους δικαιωμάτων και δήμευσης όλης τους της περιουσίας, όπου γης.

Ευρεία χρήση κληρωτών στη δικαιοσύνη και για διάφορες υπηρεσίες, όπως π.χ., άτομα με σπουδές στο Οικονομικά, Λογιστικά, Νομικά, Διοίκηση επιχειρήσεων, μπαίνουν σε κλήρωση για την δημιουργία ελεγκτικών επιτροπών που εξαπολύονται τυχαία για τον έλεγχο της κρατικής μηχανής.

Οποιοσδήποτε μπορεί να καταγγείλει πολιτικό πρόσωπο - δημόσιο λειτουργό έχοντας αποδείξεις ή ακόμη και ισχυρές ενδείξεις στη δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει ασυλία, απλά κανείς από τους παραπάνω δεν περιορίζεται στο παραμικρό μέχρι της λήψεως της τελεσίδικης απόφασης.

Αντιλαμβάνομαι ότι για πάρα πολλούς συμπολίτες μου κάτι τέτοιο μοιάζει ουτοπικό, είναι όμως τουλάχιστον καθήκον μας να διατρανώσουμε στον κόσμο ότι τα φύκια που του πουλάνε δεν είναι μεταξωτές κορδέλες, και ότι η δημοκρατία δεν είναι έτσι όπως του την πλασάρανε τα τσιράκια των κεφαλαιοκρατών και οι στοές τους.
Κι όπως διάβασα σε ένα σύνθημα, αν όχι εγώ, ποιος; αν όχι τώρα, πότε; Ο λαός πρέπει να μάθει να μη περιμένει ούτε ήρωες, ούτε σωτήρες, μόνος του μπορεί και πρέπει να βγει από εκεί που έδωσε το δικαίωμα να τον χώσουν.
Παρ' όλα αυτά, αν κατάφερνε ετούτος ο λαός να ξεφύγει από το κεφαλοκλείδωμα του παγκόσμιου συστήματος εξουσίας και γυρνούσε σε μια παράδοση 2500 χιλιάδων χρόνων, θα κέρδιζε τον θαυμασμό όλων των ελεύθερων ανθρώπων του πλανήτη, πολύ πιθανόν και των εχθρών του.

Για την επίτευξη του σκοπού της εγκαθίδρυσης του πολιτεύματος αυτού είναι αναγκαία η σύσταση πολιτικού φορέα για την ειρηνική αλλαγή μέσα από το υπάρχον σύστημα. Σε περίπτωση ανατροπής των πάντων μέσα από λαϊκή εξέγερση το κίνημα έχει υποχρέωση να αυτοπροταθεί ως ικανή και πρέπουσα λύση.
Ο φορέας-κόμμα θα έχει ως αυτοσκοπό την άμεση και χωρίς όρους διάλυσή του, όπως θα απαιτηθεί και η διάλυση όλων των άλλων κομμάτων, εφόσον επιτευχθεί η συνταγματική αλλαγή. Όλες οι διαδικασίες μέσα σε αυτό το θνησιγενές κόμμα πρέπει να είναι απόλυτα δημοκρατικές.

Μετά, κανείς δεν γίνεται ήρωας, σε κανέναν δεν οφείλεται τίποτε, ξεκινάμε όλοι μαζί από την ίδια αφετηρία, σε κανέναν δεν χαρίζονται αξιώματα, ή πάλη για πραγματική δημοκρατία είναι υποχρέωσή μας, όλων, για να μας μείνουν η αξιοπρέπεια, η περηφάνια, και πάνω από όλα η πραγματική ελευθερία μας.

Σε περίπτωση εκλογής του κόμματος αυτού με ποσοστό ανίκανο να μεταβάλει το πολιτικό σύστημα δεν συμμετέχει στη βουλή επιβεβαιώνοντας το υπάρχων κίβδηλο σύστημα, αλλά εξ αρχής παραιτείται και δεν απαντά σε εκβιαστικά διλήμματα, σκοπός του είναι να το ανατρέψει και όχι να το συντηρήσει. Αυτό πρέπει να γίνει εξ αρχής γνωστό στην κοινωνία ώστε να μη τρέφουν άλλες ψευδείς προσδοκίες.
Ο φορέας-κόμμα δεν θα έχει ταμείο άρα ούτε απόθεμα οικονομικό, θα ανακοινώνει τις ανάγκες του και θα ζητά χορηγούς για κάθε του δράση. Θα ζητά εθελοντική προσφορά από τον πρώτο καθώς και από τον τελευταίο. Δεν υποχρεώνεται ούτε υπογράφει επιταγές έναντι οποιασδήποτε προσφοράς.

Τα μέλη του θα είναι επώνυμα (εννοώ όχι κρυφά) γιατί τα τσιράκια του συστήματος πάντα θα επιχειρούν να παίρνουν θέση και να αλλοιώνουν κάθε τι σωστό, διαιρώντας και διχάζοντας, οι νεοεγγραφόμενοι θα συστήνονται υπεύθυνα από του παλαιότερους.
Η Δημοκρατία έχει να παλέψει με τον ραγιαδισμό μεγάλου ποσοστού Ελλήνων, και με τους μηχανισμούς (φανερούς και υπόγειους) του συστήματος, την προσπάθεια απαξίωσης και συκοφάντησης. Προσπαθήστε να προσομοιώσετε τη λειτουργία αυτού του πολιτεύματος στο μυαλό σας, κάντε τις παρατηρήσεις σας, τα σχόλιά σας.

Το κείμενο αυτό βρίσκεται υπό συνεχή αναθεώρηση, δεν υπάρχει κανένας δογματισμός από μέρους μου μιας και έχω ξεκαθαρίσει ότι επιθυμώ τη γνώμη και τα σχόλια όλων, γι αυτό ευχαριστώ όλους όσους με έχουν τιμήσει με το να ασχοληθούν και να πουν την άποψη τους, όπου συμφώνησα, πείστηκα μετέβαλα ανάλογα την πρόταση μου.
Δεν είναι στις προθέσεις μου να δημιουργήσω κάποιο κίνημα προσωπικά, κινήματα θα υπάρξουν πολλά, κάποιοι θα εκφράσουν τις αγαθές τους προθέσεις μέσα από αυτά και κάποιοι θα προσπαθήσουν να τα υπονομεύσουν βάζοντας μέσα τους το αυγό του φιδιού.
Θέλω όμως η πρόταση μου να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης και αναζήτησης γιατί πιστεύω ότι της αξίζει, θέλω να βρω συμπαραστάτες στη διάδωση της. Πιστεύω ότι κάποιοι θα βρεθούν, τους ευχαριστώ.
Προσπαθώ να διατηρήσω το κείμενο αυτό επαρκές και λειτουργικό μεν, απλό δε, δεν θέλω να πληθωρίζω με άλλες απόψεις μου γιατί το σημαντικό για εμένα είναι ο σκελετός, όλα τα υπόλοιπα μπορούν να τα προτείνουν και να τα προσθέσουν οι συμπολίτες μου.
Αν πιστεύετε ότι το παραπάνω σκεπτικό είναι σε καλό δρόμο και μπορεί να έχει μέλλον αφυπνίζοντας την Ελληνική κοινωνία, παρακαλώ διαδώστε το.

(Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Κάλβος)

3 σχόλια:

  1. Προτάσεις τέτοιου είδους δείχνουν ότι ο κόσμος ζητά πραγματική δημοκρατία και βέβαια το να αναδημοσιεύονται βοηθούν στο δημόσιο διάλογο. Στο δικό μου μπλογκ το αναδημοσίευσα ήδη.

    Διαβάζοντας όλα τα σχόλια των φίλων στο δικό σου μπλογκ, έχω και ‘γω να επισημάνω τα εξής:

    Το κράτος, όπως δομήθηκε από την επανάσταση του ’21, απέτυχε στον στόχο του. Ρουσφέτια βλέπεις και σε ΦΕΚ του 1830. Εκεί πρέπει να αναζητήσουμε την αιτία του κακού. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι η απελευθέρωση του ’21 δεν ήρθε ποτέ. Από τον ζυγό των Τούρκων πήγαμε στον ζυγό του χρέους των δανείων. Η ανάγκη ενός νέου κράτους είναι δεδομένη για μένα και θα πρέπει να ανατρέξουμε πίσω ακόμη και από το 1453 για να βρούμε σημεία αναφοράς. Μοιραία λοιπόν η Αρχαία Αθήνα μας δείχνει το δρόμο. Τότε που οι Έλληνες έστηναν Παρθενώνα σε 8 χρόνια.

    Θα πρέπει λοιπόν με κάθε τρόπο να διασφαλιστεί η διαφάνεια αυτού του νέου συστήματος όσον αφορά τη χειραγώγηση των εκπροσώπων, αφού κρίνω επιτακτική την ανάγκη δημιουργίας στην ουσία ενός νέου κράτους. Το μαντρί δεν είναι πάντα το κοινοβούλιο ή το περιφερειακό και δημοτικό συμβούλιο. Ένα μαντρί μπορεί να έχει μέσα πρόβατα π.χ. τους διορισμένους δημόσιους λειτουργούς που αναφέρεις. Το σημερινό σύστημα μπορεί εύκολα να απλώσει τα πλοκάμια του ως εξής: Κάποιοι στηρίζουν έναν εκ των 100 υποψήφιων βουλευτών και αν αυτός βγει, παίρνουν τη θέση τα στρατιωτάκια του. Κάτι τέτοιο ισχύει και σήμερα.
    Επίσης μπορεί να υπάρξει μία κλίκα που από πριν έχει συμφωνήσει σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα και θέλει με έναν αριθμό βουλευτών να το περάσει. Το διαδίκτυο μπορεί να προσφέρει λύσεις –όπως λες- στα δημοψηφίσματα ή τη διαβούλευση, εύκολα όμως μπορεί και να γίνει εργαλείο μυστικών συνομιλιών. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται και στο Ελεγκτικό σώμα των 30 ατόμων, όσον αφορά κυρίως την χειραγώγησή του. Σήμερα άλλωστε το να καθαρίσεις αυτή την κοπριά θέλει πολλή δουλειά.

    ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ ΑΠΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΟ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΟΛΩΝ ΟΣΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ Ή ΕΙΧΑΝ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ. ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ο φορέας-κόμμα δεν θα έχει ταμείο άρα ούτε απόθεμα οικονομικό και θα ανακοινώνει τις ανάγκες του και θα ζητά χορηγούς για κάθε του δράση πρέπει να διασφαλιστεί από τα συμφέροντα. Μπορεί εύκολα ένας μεγαλοεργολάβος να δώσει χορηγία με αντάλλαγμα δημόσια έργα. Ίσως μια λύση σ’ αυτό είναι οι φόροι του κράτους, δεν ξέρω…

    Πολύ, μα πολύ καλό: …«Η συμμετοχή πολιτών ασχέτως θέσης ή αξιώματος σε κλειστές λέσχες και στοές αποτελεί εσχάτη προδοσία και τιμωρείται με στέρηση δια βίου των πολιτικών τους δικαιωμάτων και δήμευσης όλης τους της περιουσίας, όπου γης».

    Συμφωνώ απόλυτα ότι οι δρόμοι είναι δύο: Δημοκρατική εφαρμογή του νέου πολιτεύματος με ειρηνική αλλαγή μέσα από το υπάρχον σύστημα ή ανατροπή των πάντων μέσα από λαϊκή εξέγερση. Το δύσκολο στη χώρα μας σήμερα με τόσο βόλεμα είναι η κοινή αφετηρία για όλους. Όπως ορθά όμως σημειώνεις …«η πάλη για πραγματική δημοκρατία είναι υποχρέωσή μας, όλων, για να μας μείνουν η αξιοπρέπεια, η περηφάνια, και πάνω από όλα η πραγματική ελευθερία μας».

    Τρία πράγματα που έχω εγώ κλείνοντας να προτείνω άμεσα είναι:
    1. ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ. Δεν είναι αναγκαία η κατοχύρωση του να έχει κάποιος ένα κεραμύδι πάνω απ’ το κεφάλι του; Μιλώ για όσους δεν καταχράστηκαν το έτοιμο χρήμα βέβαια. Μέχρι πότε όμως οι τράπεζες θα δρουν ως μαφία για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών;
    2. ΛΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. Οι ίδιοι οι πολιτευόμενοι κύρωσαν με νόμο την ατιμωρησία τους. Και είναι αυτή η αλαζονεία της εξουσίας που κουνάει το δάχτυλο σε όσους κριτικάρουν την ενέργειά τους αυτή. Αφού ο δικαστής σώπασε, ήρθε η ώρα του λαού να δικάσει και ο πολιτευτής να λογοδοτήσει. Πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία είναι αρκετά ώριμη ώστε να αποφασίσει να εξορίσει όποιον αποτελεί κίνδυνο για το πολίτευμα, να επιβάλλει την ποινή της δήμευσης της περιουσίας.
    3. ΚΛΗΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ, γεγονός που θα κάνει τους πολίτες να αισθάνονται ότι δεν είναι μόνο ίσοι μεταξύ τους, αλλά έχουν και ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στα κοινά. Όπως όλοι γνωρίζουμε κάτι τέτοιο σήμερα δεν ισχύει γιατί φρόντισαν να φέρουν τη δημοκρατία στα μέτρα τους.

    Σε κάθε περίπτωση…
    ΑΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΟΥΤΟΠΙΑ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ φίλε, είσαι ο πρώτος bloger που αναδημοσιεύει την πρόταση μου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ, όπως γράφω το κείμενο είναι σε διαρκεί αναθεώρηση, ευελπιστώ στα αγαθά σχόλια και τις παρατηρήσεις φίλων για την βέλτιστη όσο δυνατών απόδοση της ιδέας-πρότασης. Ακόμη και τώρα αν του ρίξεις μια ματιά έχουν προστεθεί πράγματα. Οι παρατηρήσεις σου είναι πάνω στο πνεύμα της πρότασης μου.

    Ευθύμιος Βαγγέλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή