Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Υπάλληλος των πρακτόρων ή και ο ίδιος πράκτορας;


Τα «Επίκαιρα» αποκαλύπτουν απόρρητα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα... Τι προσδοκούσαν από τον Γιώργο Παπανδρέου και τι πέτυχαν. Πώς μεθόδευσαν την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή.

Των Σπύρου Τρίψα, Γιάννη Κορωναίου και Χαράς Ζαχοπούλου

«Όλα δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές» σημείωνε με ανακούφιση στο ενημερωτικό σημείωμά του προς την Ουάσιγκτον, μία εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών του Οκτωβρίου του 2009, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συμπληρώνοντας ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός θα επανεξετάσει τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και τη συμφωνία για τον SouthStream. Δύο χρόνια η αμερικανική πλευρά είχε ζήσει με την ανησυχία της ελληνορωσικής προσέγγισης, η οποία έθετε εν αμφιβόλω τα οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης στην περιοχή και απειλούσε να βάλει τέλος σε ένα έργο ζωτικής σημασίας για εκείνη, την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από έναν απολύτως ελεγχόμενο δρόμο, αυτόν του αγωγού TGI.

Τα «Επίκαιρα» αποκαλύπτουν μια σειρά τηλεγραφημάτων της αμερικανικής πρεσβείας προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα οποία αποδεικνύουν το πώς εργάστηκαν οι Αμερικανοί για την ανατροπή της κυβέρνησης Καραμανλή, πραγματοποιώντας ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα φίλης και συμμάχου χώρας και εμποδίζοντας τη χάραξη εθνικής πολιτικής βάσει των ελληνικών συμφερόντων.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι των αποκαλύψεων από το τέλος, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009 ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ ενημέρωνε τόσο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και τους συναδέλφους του στην Άγκυρα, το Βερολίνο, το Βελιγράδι και τη Μόσχα για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην Αθήνα, παραμονές των εκλογών του Οκτωβρίου του 2009. Ο πρέσβης σημείωνε ότι το διακύβευμα της κάλπης δεν είναι άλλο από την Οικονομία, για την οποία οι δύο αντίπαλοι, Κώστας Καραμανλής και Γιώργος Παπανδρέου, διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Από τη μια, ο Καραμανλής, όπως αναφέρει ο Αμερικανός διπλωμάτης έχει μιλήσει για δύσκολα χρόνια λιτότητας, θυσιών και πόνου για όλους, ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου «έχει δώσει έναν πιο αισιόδοξο προεκλογικό τόνο, υποσχόμενος μεγάλες αλλαγές στις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησής του, προαναγγέλλοντας φιλολαϊκά μέτρα υπέρ των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων». Ο κ. Σπέκχαρντ στάθηκε στην ενημερωτική αναφορά του και στις δημοσκοπήσεις που έδιναν προβάδισμα στο ΠΑΣΟΚ, δίνοντας παράλληλα, και όλα τα μετεκλογικά σενάρια ανάλογα με τις έδρες που θα κέρδιζε το κάθε κόμμα. Καταλήγοντας το συλλογισμό του, προχωρά και σε κάποιες προβλέψεις σχετικά με το πώς θα κινηθεί ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός.
«Ο Παπανδρέου, πρώην υπουργός Εξωτερικών και για τα επόμενα δύο χρόνια πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι προτίθεται να είναι προσωπικά πιο “δραστήριος” στην εξωτερική πολιτική απ’ ό,τι ο προκάτοχός του. Έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν θα ακολουθήσει την πολιτική του Καραμανλή προς τη Ρωσία, λέγοντας ότι θα επανεκτιμήσει τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και τη συμφωνία για τον South Stream. Θα απευθυνθεί, επίσης, σίγουρα στους ομολόγους του στην Τουρκία και τη “Μακεδονία”. Το κόμμα του έχει, επίσης, δηλώσει ότι θέλει να είναι πιο δραστήριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε θέματα παγκόσμιας εμβέλειας, ενδιαφέρεται για τις κλιματικές αλλαγές, θα είναι συνεπής στην ελληνική δέσμευση για το Αφγανιστάν και μπορεί ακόμη και να αυξήσει και την ελληνική αναπτυξιακή βοήθεια ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες της Ελλάδας», σημείωνε τότε ο κ. Σπέκχαρντ.
Οι «προφητείες Σπέκχαρντ» επαληθεύτηκαν πολύ σύντομα. Ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη αλλά και ο South Stream «πάγωσαν», ενώ στη συνάντηση Παπανδρέου – Πούτιν στη Μόσχα κι ενώ υπήρξε προσυμφωνία για την καταβολή βοήθειας από τη Ρωσία ύψους 25 δις ευρώ, όπως αποκάλυψε ο βουλευτής της Δούμας Ιβάν Σαββίδης στα «Επίκαιρα», ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε μόνο στα θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, που, κατά τον κ. Σπέκχαρντ, τον απασχολούν: τις κλιματικές αλλαγές…

Ο αιφνιδιασμός από τη συμφωνία Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη
Είναι αλήθεια πως ο αμερικανικός παράγοντας δεν αισθανόταν ιδιαίτερα άνετα με πρωθυπουργό στην Ελλάδα τον Κώστα Καραμανλή. Η άσκηση βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και στη συνέχεια η ελληνορωσική προσέγγιση, με αφετηρία τις ενεργειακές συμφωνίες και με επέκταση σε θέματα εξοπλιστικών προμηθειών και στρατηγικής φύσης, είχαν εκνευρίσει την Ουάσιγκτον, κάτι που επιβεβαιώνεται στα τηλεγραφήματα που αποκαλύπτουν τα «Επίκαιρα».
Γυρίζοντας πίσω το ρολόι του χρόνου, στις 19 Δεκεμβρίου 2007, πάλι ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ ενημερώνει τους ανωτέρους του για τις εντυπώσεις από το ταξίδι Καραμανλή στη Μόσχα, ένα 24ωρο πριν. Το διήμερο 17-18 Δεκεμβρίου 2007 υπεγράφη συμφωνία στη Μόσχα ανάμεσα στο Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, το Βούλγαρο πρωθυπουργό, Γκεόργκι Παρβάνοφ, και τον Κώστα Καραμανλή για την από κοινού ίδρυση της εταιρείας κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Στο περιθώριο της ιστορικής συμφωνίας, Πούτιν και Καραμανλής συζήτησαν τόσο για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream όσο και για τις σχέσεις Ρωσίας – ΕΕ, το κυπριακό, την κατάσταση στα Βαλκάνια και τα περιθώρια αμυντικής συνεργασίας. Η αμερικανική πλευρά είχε αιφνιδιαστεί από τις εξελίξεις και προσπαθούσε μέσα από δημοσιεύματα του Τύπου και σκόρπιες πληροφορίες να σχηματίσει μια εντύπωση για την διπλωματική αποστολή.
Σημειώνει τότε ο κ. Σπέκχαρντ ότι «οι κινήσεις Καραμανλή απέναντι στη Ρωσία αντιμετωπίζονται θετικά από μεγάλο μέρος του ελληνικού Τύπου και του λαού, λόγω της κοινής ορθόδοξης κληρονομιάς και για κάποιους της αριστερής νοσταλγίας. Με την υπογραφή της συμφωνίας Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη με τους Ρώσους και τους Βούλγαρους, ο Καραμανλής μπορεί να ενισχύσει τη θέση της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου. Προσπαθεί, ωστόσο, να διατηρήσει μια ισορροπία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας –σε αντίθεση με αυτό που κάποιοι Έλληνες πιστεύουν για την υπερβολικά φιλοαμερικανική γραμμή της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη. Ωστόσο, πολλοί ειδικοί στην εξωτερική πολιτική και στρατιωτικοί αξιωματούχοι είναι πιο επιφυλακτικοί και λένε ότι η Ελλάδα ακολουθεί μια επικίνδυνη πορεία.
«Δεν πιστεύουμε ότι οι στενότερες επαφές Καραμανλή με τη Μόσχα αντιπροσωπεύουν μια θεμελιώδη αναπροσαρμογή της συνολικής ελληνικής πολιτικής. Αλλά σε ορισμένα επιμέρους ζητήματα, όπως η μετακίνηση προς την υπογραφή μιας συμφωνίας για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream και τα “δουλοπρεπή” συγχαρητήρια στον Πούτιν για τις πρόσφατες εκλογές στη Δούμα, ο Κ. Καραμανλής έχει πάρει θέσεις που δεν είναι χρήσιμες.
«Ο Καραμανλής προφανώς θεωρεί ότι μπορεί να διατηρήσει μια ισορροπία στις σχέσεις με τη Ρωσία και τη Δύση. Ο κίνδυνος ωστόσο, είναι ότι, αφού ήρθε πιο κοντά στη Μόσχα για την ενέργεια, η Αθήνα μπορεί να βρεθεί υπό πίεση από τους Ρώσους για άλλα θέματα, όπως οι σχέσεις της με το Ιράν. Εμείς έχουμε πει στους Έλληνες ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους καλύτερους ελληνορωσικούς δεσμούς. Αλλά, παράλληλα, συνεχίζουμε να ρωτάμε πώς μπορεί η Ελλάδα να συμφιλιώσει την υποστήριξή του προς την ενεργειακή σύνδεση Τουρκία – Ελλάδα – Ιταλία με το ανταγωνιστικό έργο South Stream. Δεν έχουμε ακόμη λάβει επαρκή απάντηση».

Δύο χρόνια υπόγειες μεθοδεύσεις για πτώση Καραμανλή
Η συμφωνία της Μόσχας ενεργοποίησε τους μηχανισμούς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αποτέλεσμα να ενταθούν οι αμερικανικές πιέσεις προς την Αθήνα για προσήλωση στον «αμερικανικό» TGI και σε βάρος του South Stream. Παράλληλα, οι Αμερικανοί διπλωμάτες, με τομέα απασχόλησης τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, δούλεψαν εντατικά στο θέμα της πληροφόρησης των συναντήσεων και συζητήσεων Καραμανλή με θέμα την εξωτερική πολιτική της χώρας. Απόδειξη τούτου είναι τόσο τα απόρρητα ενημερωτικά σημειώματα της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας (FSB), που αποκάλυψαν τα «Επίκαιρα» και έκαναν λόγο για την παρουσία ανδρών μυστικών υπηρεσιών –CIA και Mossad-, όσο και τα τηλεγραφήματα που «έσπασαν» τα Wikileaks και αφορούν στην αλληλογραφία των Αμερικανών διπλωματών. Στις 30 Απριλίου 2008 κι ενώ ο τότε πρωθυπουργός βρισκόταν ακόμα στη Ρωσία για την υπογραφή νέας ενεργειακής συμφωνίας, ο κ. Σπέκχαρντ με ενημέρωση από «πρώτο χέρι» πληροφορεί το Στέιτ Ντιπάρντπεντ. Αφού δίνει λεπτομέρεις για την ελληνορωσική συμφωνία, ο Αμερικανός πρέσβης ρίχνει στο τραπέζει και την επιλογή της «προσφυγής» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να «μπλοκάρει» τις ενεργειακές συμφωνίες μελών της, επικαλούμενη την ενεργειακή ασφάλειά της. Στην ενημέρωση Σπέκχαρντ υπάρχει παράγραφος με τίτλο «Πού είναι η ΕΕ;» και σημειώνεται: «Αυτή η συνάντηση εγείρει για μία ακόμη φορά το ερώτημα: Πού είναι η ΕΕ; Σύμφωνα με τον Μωυσή, οι αντιπρόσωποι των ΕΝΙ και Gazprom έχουν μόλις ή πρόκειται να συναντήσουν τον Ευρωπαίο επίτροπο για την Ενέργεια, Piebalgs, προκειμένου να εξεταστεί η θέση της ΕΕ για τον South Stream. Ο South Stream υπολογίζεται να γίνει στην καρδιά της στρατηγικής ενεργειακής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υλοποιείται μέσω συμφωνιών που έχουν υπογραφεί από κράτη-μέλη της ΕΕ (σύμφωνα με τον Μωυσή) που κλείνουν πονηρά το μάτι στις απαιτήσεις της ΕΕ, ενώ δεν επικαλούνται στις συμφωνίες ονομαστικά την ΕΕ. Βασίζονται στην πεποίθηση ότι η ΕΕ θα χορηγήσει απαλλαγές ΤΡΑ (του διαμεσολαβητή). Αν και πιστεύουμε ότι ο TGI είναι συνεπής στις προδιαγραφές (της ΕΕ), όπως αυτή που υπεγράφη στη Μόσχα και δεν μπορεί να εκτροχιαστεί, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τον αγωγό Nabucco.
«Πιστεύουμε ότι ο νέος απεσταλμένος για την ενέργεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ, πρέσβης Gray, βρίσκεται στην ιδανική θέση για να συνομιλήσει με εκπροσώπους της ΕΕ, όπως ο κ. Piebalgs, ώστε τα ευρωπαϊκά όργανα να απαιτούν από τα κράτη-μέλη της ΕΕ να δικαιολογήσουν τη ρητορική –και σε περιπτώσεις κάτι περισσότερο- υποστήριξή τους στον South Stream, αν συνάδουν με τις αρχικές προδιαγραφές ασφαλείας που τέθηκαν με τον Nabucco. Επίσης, πιστεύουμε ότι η δεσμευτική συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση για τον TGI θα ενισχυθεί από τον Piebalgs και τους άλλους Ευρωπαίους αξιωματούχους κατά την επίσκεψή τους στην Αθήνα με τον πλέον κατηγορηματικό και ξεκάθαρο τρόπο».
Σε κατώτερο επίπεδο, η αλληλογραφία που αφορά στις ελληνικές θέσεις υπέρ της προσέγγισης με τη Ρωσία είναι ακόμα πιο παραστατική. Στις 22 Αυγούστου 2008 και στη σκιά της ρωσικής επέμβασης στην Οσετία, η υπεύθυνη εξωτερικών υποθέσεων της πρεσβείας, Ντέμπορα Μακάρθι, χαρακτηρίζει τις κινήσεις Καραμανλή «αρρωστημένες», αναφέροντας ξεκάθαρα ότι ήδη η αμερικανική πλευρά προχώρησε σε προσπάθειες για τις σταματήσει. «Μια ομάδα Ρώσων, στελέχη της αμυντικής βιομηχανίας, είναι προγραμματισμένο να επισκεφθεί την Αθήνα για να συζητήσει με Έλληνες αξιωματούχους την προμήθεια ρωσικών αρμάτων μεταφοράς προσωπικού. Το Σεπτέμβριο αναμένεται να επικυρώσει η ελληνική βουλή τη συμφωνία για τον αγωγό South Stream. Έχουμε εργαστεί ώστε να αντρέψουμε και τις δύο αυτές αρρωστημένες κινήσεις, όμως περαιτέρω συζητήσεις με Έλληνες διπλωμάτες στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον για το θέμα θα βοηθούσαν», αναφέρει απροκάλυπτα η Μακάρθι, δίνοντας ένα σαφές δείγμα τού πώς αντιλαμβάνονται οι ΗΠΑ τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία και την ελεύθερη βούληση των λαών, όπως διατρανώνει δημόσια ο πρόεδρος Ομπάμα.
Οι ελληνικές θέσεις υπέρ του South Stream παρέμειναν υπό στενή αμερικανική παρακολούθηση την περίοδο 2007-2009, όπως και οποιαδήποτε άλλη συμφωνία επεχειρείτο με τη Μόσχα. Όπως σημειώνει ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ το Νοέμβριο του 2008, η αμερικανική πρεσβεία προσπάθησε να συσχετίσει τη ρωσική επέμβαση στη Νότια Οσετία με τις ελληνορωσικές συμφωνίες, ως ύστατο μέσο ανάσχεσης της προσέγγισης των δύο κρατών. Αν και διά στόματος της τότε υπουργού Εξωτερικών, Ντόρας Μπακογιάννη, η Ελλάδα υπερασπίστηκε την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας και την ανάγκη υποχώρησης των ρωσικών δυνάμεων, «η Ελλάδα προχώρησε σε μερικές κινήσεις που έρχονταν σε αντίθεση ή υπονόμευαν τις ελληνικές θέσεις στήριξης της ΕΕ και της Συμμαχίας. Στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας του Αυγούστου, η Ελλάδα υποδέχτηκε Ρώσους τεχνικούς συμβούλους για να συζητήσουν την αγορά 450 αρμάτων –ως μέρος της στρατιωτικής και ενεργειακής συμφωνίας μεταξύ Πούτιν και Καραμανλή τον περασμένο Δεκέμβριο-, ενώ το ελληνικό Κοινοβούλιο επίσης επικύρωσε τη συμφωνία για τον αγωγό South Stream. (…)
»Οι ΗΠΑ άσκησαν μεγάλη πίεση στους Έλληνες να καθυστερήσουν ή να ακυρώσουν τέτοια περιστατικά (επίσημες επισκέψεις και εκδηλώσεις με Ρώσους), έτσι ώστε να μην δοθεί το μήνυμα στη Μόσχα ότι μπορεί να έχει σχέσεις με ένα μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ όσο παραβιάζει διεθνείς νόμους. Η ελληνική απάντηση σε εμάς, ιδιωτικά αλλά και δημοσίως, ήταν ότι δεν υπήρχε σχέση μεταξύ της κρίσης Ρωσίας – Γεωργίας και των ελληνικών δεσμεύσεων να προχωρήσει τις ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία.
»Οι ελληνικές σχέσεις με τη Ρωσία στον απόηχο της κρίσης με τη Γεωργία επέφερε πολλές επιπλοκές σε διάφορα σημαντικά θέματα στις διμερείς σχέσεις με τις ΗΠΑ», σημείωνε ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ. Η πρόταση του Αμερικανού διπλωμάτη ήταν να επιδιώξει η Ουάσιγκτον να εκμεταλλευτεί τις ρωσικές πιέσεις στην Αθήνα προς όφελός της. «Ο Καραμανλής έχει δεσμευτεί για στενότερες ενεργειακές σχέσεις με τη Ρωσία. Πιστεύουμε ότι ο Καραμανλής θεωρεί πως μπορεί να μετριάσει πιθανά μειονεκτήματα στις σχέσεις με τη Ρωσία προχωρώντας παράλληλα με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Όσο κι αν είμαστε αντίθετοι στην ελληνική στήριξη στον αγωγό South Stream, πρέπει να εκμεταλλευτούμε την πίεση που νιώθει η Ελλάδα για να κατευθυνθεί προς τον TGI. Πιστεύουμε ότι ο Καραμανλής αντιλαμβάνεται πλήρως τον αμερικάνικό θυμό της κοινοβουλευτικής επικύρωσης του South Stream το Σεπτέμβριο. (…)
»Αν και η Ελλάδα έχει κάνει κάποια ενδιαφέροντα βήματα ως προς τα ενεργειακά της συμφέροντα –όπως στο Αζερμπαϊτζάν και τον TGI-, πρέπει να επιμείνουμε ότι η επιδίωξη της Ελλάδας σε αυτά τα επιχειρηματικά βήματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις μεγάλες υποχρεώσεις της στους συμμάχους της στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Αυτό είναι πολύ σημαντικό ενόψει της ανάληψης της προεδρίας από την Ντόρα μπακογιάννη στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) από 1ης Ιανουαρίου. Πρέπει να υπογραμμίσουμε στη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου ότι οι δεσμεύσεις των ΗΠΑ στις δημοκρατικές αρχές του ΟΑΣΕ θα παραμείνουν οι ίδιες στη διάρκεια της προεδρίας αυτής και στην επόμενη. Οι Έλληνες δεν πρέπει να υποκύψουν στις ρωσικές αιτιάσεις για “μοίρασμα της διαφοράς” σε θέματα του ΟΑΣΕ ή να νομίζουν ότι οι εκλογές θα φέρουν κάποια σημαντική αλλαγή στις αμερικανικές και συμμεχικές ανησυχίες για την επιθετική πολιτική της Ρωσίας», καταλήγει στο τηλεγράφημά του ο κ. Σπέκχαρντ.

ΗΠΑ: Είχαν δεδομένη την ανατροπή Καραμανλή το Δεκέμβριο του 2008
Το ότι ο Κώστας Καραμανλής είχε εξελιχθεί σε ανεπιθύμητο πρόσωπο για τις ΗΠΑ ήταν δεδομένο, όπως δεδομένο ήταν το ότι ο αμερικανικός παράγοντας θα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του προκειμένου ο πρωθυπουργικός χρόνος του να είναι όσο το δυνατόν λιγότερος. Κάποιοι, πίσω από τις φονικές πυρκαγιές του 2007 και τα «Δεκεμβριανά» του 2008, είδαν εμπλοκή πρακτόρων ξένης χώρας, με αποτέλεσμα να αντιμετωπιστούν ως γραφικοί φαντασιόπληκτοι συνωμοσιολόγοι. Ωστόσο, σύντομα δικαιώθηκαν με τις αποκαλύψεις των «Επικαίρων» για την ύπαρξη του σχεδίου «Πυθία 1», που προέβλεπε την πολυεπίπεδη αποσταθεροποίηση της Ελλάδας.
Ο Μιχάλης Ιγνατίου, γυρνώντας στο Δεκέμβριο του 2008, είχε μιλήσει με ανθρώπους στην Ουάσιγκτον που προέβλεπαν την πτώση Καραμανλή, χαρακτηρίζοντάς τον «καμένο χαρτί» και «μαύρο πρόβατο» για το Λευκό Οίκο.
«Ένας διπλωμάτης στην Ουάσιγκτον, που ασχολείται με τα ελληνικά θέματα, έλεγε σε Έλληνα ομόλογό του ότι καμία σοβαρή κυβέρνηση δεν θα διαπραγματευτεί με τον Καραμανλή, είτε το θέμα είναι οικονομικό είτε ανήκει στη σφαίρα της πολιτικής. Άλλωστε, όπως τόνισε, σύντομα θα γίνουν εκλογές», έγραφε τότε ο Μιχάλης Ιγνατίου, ο οποίος στο ίδιο κείμενο, στις 16 Δεκεμβρίου 2008, διατύπωνε με σαφήνεια το ρόλο που έπαιζε ο αμερικανικός παράγοντας στις ελληνικές εξελίξεις: «Αν δεν είχε προηγηθεί η δολοφονία του ανυπεράσπιστου παιδιού, που οπωσδήποτε δικαιολογούσε την αρχική έκρηξη αγανάκτησης, θα έλεγα πως η εικόνα της ανυπεράσπιστης Αθήνας θύμιζε τις “επαναστάσεις” στη Γεωργία, την Ουκρανία και άλλες πρώην κομμουνιστικές χώρες. Εκεί, χιλιάδες αγανακτισμένοι πολίτες πίστεψαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα αμερικανόδουλων πολιτικών και ανέτρεψαν τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.
»Βέβαια, είναι αδιανόητο να συνδέσει κανείς τις ανεξέλγκτες διαδηλώσεις της Αθήνας με τις καθοδηγούμενες ανατροπές των κυβερνήσεων στη Γεωργία και στην Ουκρανία. Όμως –την ίδια στιγμή- δεν μπορεί να μην σκεφτεί ο ανεξάρτητος παρατηρητής πως, για τους Αμερικανούς στρατοκράτορες. Ο έλληνας πρωθυπουργός είναι το “μαύρο πρόβατο” του ΝΑΤΟ, ένας ηγέτης που δήθεν δημιουργεί προβλήματα στους συμμάχους, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.
»Είτε είχαν ανάμειξη οι Αμερικανοί –που δεν επιβεβαιώνεται με στοιχεία- είτε όχι, ο καταποντισμός του κ. Καραμανλή και η πιθανή έξοδός του από την πολιτική δεν στενοχωρεί τους αρμόδιους αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι οποίοι πίσω από τις πλάτες των Ελλήνων διπλωματών χλευάζουν τον πρωθυπουργό και αγάλλονται με την αδυναμία του να ελέγξει τα πράγματα».

από τα Επίκαιρα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου