Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Ψηλά!!!



Δεν ξέρω ειλικρινά αν έχουμε αντιληφθεί σε τι κατάσταση βρισκόμαστε...

Κάνει εντύπωση ότι έχουμε τρόικα; Είναι πρώτη φορά; Από συστάσεως του ελληνικού μπουρδελοκράτους συναντάμε ακριβώς τα ίδια φαινόμενα. Γερμένες φρεγάτες, δάνεια με ληστρικούς όρους, ξεπούλημα των μονοπωλίων (αλάτι, σμύριδα, έσοδα από τελωνεία κλπ.), έλεγχος από επιτρόπους και πάντα η αποπληρωμή υποδούλωνε τη χώρα μας για χρόνια...
 
Οι πολιτικοί από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν καμία διαφορά! Μιλάμε για σκύφτες οι οποίοι πάντα υπάκουαν πιστά τις εντολές των ξένων δυνάμεων. Οι προϋπολογισμοί πάντα δεν έβγαιναν και κατέληγαν σε φορομπηχτικές πολιτικές. Το 1840 τους φόρους εισέπρατταν με λιωμένο κερί και καυτό λάδι. Κάπου στο 1880 στην Ηλεία το 65% δεν μπορούσε να τους αποπληρώσει!

Πάντα η Ελλάδα έχει να αποπληρώσει κι αυτό γιατί είναι πολύ πλούσια χώρα! Αραχτός στον ήλιο να είσαι βγάζεις χρήματα απ' τον τουρισμό... Αυτό που με τρελαίνει είναι ότι τις δυνατότητες αυτές τις εκμεταλλεύονται οι "δανειστές" τοκογλύφοι με την προθυμία των σφουγγοκωλάριων συνεταίρων τους εντός των τοιχών.

Με τρελαίνει που δεν συζητούμε γι' αυτά δημοσίως, ενώ είναι γνωστά! Το γεγονός ότι στα πάνελ είμαστε ακόμη στα "ευρώ ή δραχμή"! Επίσης το ότι δεν συζητούνται τα προγράμματα των κομμάτων, αλλά και το ότι δεν υπάρχει δικλείδα λογοδοσίας όταν αυτά δεν τηρούνται! Ότι ακόμη υπάρχουν τα μεσημεριανά σκουπίδια όπου η κάθε ξεκωλιάρα παίρνει αξία μόνο και μόνο επειδή είναι διάσημη κι έχει αξία ...γυάλινη!

Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός είναι σε ημερήσια διάταξη από πλευράς τους απέναντι σε ένα έθνος που νιώθει υπερήφανο για το πολύ μακρινό παρελθόν του, κι αυτό γιατί δεν ξέρει τον τρόπο να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να νιώσει το ίδιο σήμερα! Αυτά που υπογράφουν μας έχουν δεσμεύσει για δεκαετίες και πραγματικά δεν βλέπω ότι υπάρχει διέξοδος...

Η αλληλεγγύη δεν υφίσταται, το ίδιο κι η ανθρωπιά. Βλέπω γύρω μου ότι αυτό που ζούμε δεν μας έχει αλλάξει καθόλου στον τρόπο σκέψης. Πικραίνομαι στην ιδέα ότι υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να βιώσουν την καταιγίδα με μια ομπρελίτσα, η οποία δεν θα κρατήσει άβρεχτο το σκυμμένο τους κεφάλι...

Το μυαλό μου βασανίζεται με την ιδέα ότι θα το περικυκλώσουν άσπρες τρίχες και μπορεί να γράφω ακόμη τα ίδια... Αυτό που δεν πρέπει να χαθεί είναι το χαμόγελο και η ελπίδα! Πρέπει καθημερινά να υπάρξουν τρόποι ο καθένας να νιώθει έτσι! Προσωπικά νιώθω ιδιαίτερη τιμή που βλέπω τα μάτια σας λαμπερά όταν λέτε ότι τα Ορνιθοσκαλίσματα σας το προσφέρουν αυτό! Σταματώ εδώ γιατί δεν υπάρχουν λέξεις να το περιγράψω, καθώς δεν μετριούνται ούτε με χρήμα αυτά τα συναισθήματα!

Εύχομαι ειλικρινά να ζήσουμε καλύτερες μέρες! Προσεύχομαι να υπάρξει φώτιση στα μυαλά και οι πράξεις να έχουν ουσία... Πρέπει να παραμείνουμε άνθρωποι και είμαι σίγουρος ότι θα το ξεπεράσουμε κι αυτό... Γιατί όμως το ξαναζούμε; Γιατί να το ζήσουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας; Μέχρι πότε θα πάει έτσι; Τι φοβόμαστε τελικά; Τι έχει περισσότερη αξία, ο κώλος μας ή η αξιοπρέπειά μας; Ψηλά και το κεφάλι και η καρδιά!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου