Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

‘ΣΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΣ



Είναι βράδυ, πάει τρεις,
‘συ δεν ήρθες να με δεις…

Έχω λιώσει απ’ τον πόνο
που με άφησες πια μόνο.

Τα ματάκια σου δεν ήρθαν,
ούτε ήλθαν, ούτε απήλθαν!

Είμαι εδώ και μόνος γράφω
και η σιωπή εν τάφω!

«Χτυπάω» μπύρα τι να δω;
Ωχ αμάν κι ω πω πω πω!

Βάρεσε η ώρα τρεις,
‘συ δεν ήρθες να με δεις…

Έχω λιώσει σαν κερί,
που ‘σαι να σε δω μαρή;

Αχ, πονάει η καρδιά μου
που ‘σαι λίγο μακριά μου.

Βγήκες μόνη κι είναι τρεις,
‘συ δεν ήρθες να με δεις…

Κάθομαι και μπύρες πίνω,
τα προβλήματά μου λύνω.

Ήταν όλα τους δεμένα,
γάμησέ τα, μπερδεμένα!

Τα ‘χω βάλει όλα κάτω
κι όλο λέω άσπρο πάτο.

Όμως να μη με σκεφτείς;
‘Συ δεν ήρθες να με δεις…

Τι να κάνω, κι άλλη μπύρα
και τα πάνω μου τα πήρα.

Έχω «φύγει» εντελώς,
μου ‘πεσε και ο στυλός.

Κάνω να τον ετσακώσω,
πως γουστάρω να ξαπλώσω.

Στη δουλειά όμως δηλαδίς,
‘συ δεν ήρθες να με δεις…

Ρε σου λέω τι θα κάνω;
Τον πετάς κι εγώ τον πιάνω!

Νιώθω τίγκα μοναξιά,
έχουν σφίξει τα λουριά.

Έχω πρόβλημα μεγάλο
και τη νύχτα πως θα βγάλω.

Λέω αμέσως «μάγκα σφίξ’»,
χτύπα ακόμα μία ΦΙΞ.

Θα τη βγάλω, δε γαμείς…
‘Συ δεν ήρθες να με δεις…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου