Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Η ΡΟΤΑ

Έτσι να πάει, ειλικρινά, τα έξω και τα μέσα,
και να γενεί αναφορά σε όσους έχουν μπέσα.

Σε όσους εσυνάντησε, κι απ’ τη ζωή περάσαν,
και σ’ όσους ήταν νεαροί και τα μαλλιά γεράσαν.

Σε όσους νοιώσαν μοναξιά, στο στεναγμό μιλήσαν,
που βράχοι ήταν άλλοτε και κάποτε λυγίσαν.

Σε όσους ερωτεύτηκαν και νοιώσαν καρδιοχτύπι,
σε όσους ένοιωσαν μισοί γιατί κάτι τους λείπει.



Σε όσους πόνεσαν πολύ κάποτε μες στα στήθια,
κι ας στη ζωή τους βλέπανε στιγμές σα παραμύθια.

Που κάτω δεν το έβαλαν και τη ζωή παλέψαν,
που ιδέες είχαν στο μυαλό και για καιρό δουλέψαν.

Όνειρα κάνανε πολλά, παρέμεναν ανθρώποι,
και περιμέναν στη ζωή μην παν’ χαμένοι οι κόποι.

Σε μονοπάτια της ζωής κάμποσα περπατήσαν,
και σ’ ατραπούς μοναδικούς για εκείνους εβαδίσαν.


ΠουΣφέ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου